رابطه حمایت اجتماعی خانوادهها و طلاق عاطفی در زوجین ۲۰ تا ۴۵ ساله شهر بوشهر

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه حمایت اجتماعی خانوادهها و طلاق عاطفی در زوجین ۲۰ تا ۴۵ ساله شهر بوشهر بود. پژوهش از نظر روش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل زوجین ۲۰ تا ۴۵ ساله شهر بوشهر بود و ۲۷۸ زوج به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از مقیاس طلاق عاطفی گاتمن و مقیاس حمایت اجتماعی ادراکشده از خانواده پروسیدانو و هلر استفاده شد. دادهها با شاخصهای توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون ساده تحلیل شدند. میانگین حمایت اجتماعی خانوادهها ۱۷/۲۳ (انحراف معیار ۵/۶) و میانگین طلاق عاطفی ۹/۸۷ (انحراف معیار ۴/۹) بود. نتایج نشان داد بین حمایت اجتماعی خانوادهها و طلاق عاطفی رابطه معکوس و معنادار وجود دارد (r=-۰/۳۶۷، p<۰/۰۱). در رگرسیون ساده نیز حمایت اجتماعی خانوادهها ۱۳/۵ درصد از واریانس طلاق عاطفی را تبیین کرد (R²=۰/۱۳۵). یافتهها بر اهمیت توجه به حمایت اجتماعی خانوادهها در مطالعات و مداخلات مرتبط با کیفیت روابط زوجین تاکید دارد؛ با این حال، به دلیل همبستگی و مقطعی بودن طرح، استنباط علی از نتایج امکانپذیر نیست.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی خانوادهها ، طلاق عاطفی ، روابط زوجین ، خانواده ، حمایت خانوادگی ، بوشهر