بررسی تاثیر استفاده از فناوری های نو (هوش مصنوعی و اتوماسیون) بر عملکرد و استرس شغلی کارکنان با نقش میانجی رضایت شغلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از فناوری های نو (هوش مصنوعی و اتوماسیون) بر عملکرد و استرس شغلی کارکنان با نقش میانجی رضایت شغلی در شرکت های پخش و بازرگانی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی-پیمایشی و از نوع همبستگی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان شرکت های پخش و بازرگانی فعال در شهر شیراز به تعداد حدود ۱۲۰۰ نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه ۲۹۱ نفر تعیین و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه عملکرد شغلی پاترسون (۱۹۲۲)، پرسشنامه استرس شغلی HSE، پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا (MSQ) و پرسشنامه استفاده از فناوری های نو (هوش مصنوعی و اتوماسیون) محقق ساخته بود. روایی ابزارها با استفاده از روایی محتوایی و روایی سازه و پایایی آن ها با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ بررسی شد که نتایج نشان دهنده مطلوب بودن اعتبار و پایایی ابزارهای پژوهش بود. برای تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و نرم افزار SmartPLS۳ استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد استفاده از فناوری های نو تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد شغلی و رضایت شغلی کارکنان دارد و موجب کاهش استرس شغلی آنان می شود. همچنین رضایت شغلی در رابطه بین استفاده از فناوری های نو با عملکرد شغلی و استرس شغلی نقش میانجی معناداری ایفا می کند. بر این اساس، استفاده هدفمند از هوش مصنوعی و اتوماسیون همراه با توجه به عوامل انسانی می تواند زمینه ارتقای بهره وری، بهبود شرایط کاری و کاهش فشارهای روانی کارکنان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نو ، هوش مصنوعی ، اتوماسیون ، عملکرد شغلی ، استرس شغلی ، رضایت شغلی