تاثیر یادگیری مشارکتی بر مهارت های اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان

در دنیای پویای امروز، نظام های آموزشی با چالش های متعددی مواجه اند که مهم ترین آن ها، آمادگی دادن فراگیران برای مواجهه با پیچیدگی های اجتماعی و حرفه ای آینده است. یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای نوین در حوزه آموزش، با تغییر نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری و ارتقای نقش دانش آموز از دریافت کننده منفعل به مشارکت کننده فعال، توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است. این مقاله مروری با هدف بررسی و تحلیل جامع پژوهش های انجام شده در حوزه فارسی، به بررسی تاثیرات دوسویه یادگیری مشارکتی بر مهارت های اجتماعی و تحصیلی فراگیران می پردازد. روش این پژوهش، روش توصیفی-تحلیلی با رویکرد مرور نظام مند و روایی ادبیات پژوهشی است. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که یادگیری مشارکتی نه تنها باعث ارتقای چشمگیر مهارت های تحصیلی از جمله افزایش انگیزه درونی، بهبود حافظه و درک عمیق تر مفاهیم، تقویت تفکر انتقادی و حل مسئله می شود، بلکه تاثیرات بسیار ارزشمندی بر رشد مهارت های اجتماعی نظیر ارتقای مهارت های ارتباطی، تقویت همدلی، کاهش اضطراب اجتماعی، افزایش مسئولیت پذیری و توانایی حل تعارض دارد. در نهایت، این مقاله با تاکید بر هم افزایی بین رشد اجتماعی و موفقیت تحصیلی، نتیجه می گیرد که پیاده سازی اصولی یادگیری مشارکتی در محیط های آموزشی، می تواند پلی مستحکم میان آموزش مدرسه ای و آمادگی برای زندگی در جامعه بسازد و پیشنهادات کاربردی برای بهبود فرآیند اجرایی این رویکرد ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های تحصیلی ، کار گروهی ، تعاملات همتایان.