مدل یابی ساختاری ناپایداری خلقی با نقش حساسیت پاداش، تنظیم هیجان و کیفیت خواب در بزرگسالان غیر بالینی

هدف اصلی مطالعه حاضر مدل یابی ساختاری ناپایداری خلقی با نقش حساسیت پاداش، تنظیم هیجان و کیفیت خواب در بزرگسالان غیر بالینی بود. روش تحقیق مورد استفاده از نوع توصیفی- همبستگی (ساختاری) بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان رشته علوم انسانی غیر بالینی محقق اردبیلی در سال تحصیلی۱۴۰۴ به تعداد ۱۳۹۹ نفر بود که بر اساس فرمول کوکران ۳۰۱ نفر بعنوان نمونه تعیین شده و با شیوه تصادفی از افراد در دسترس انتخاب گردید. ابزار گرداوری اطلاعات پرسشنامه های تنظیم هیجان گروس و جا ن (۲۰۰۳)، کیفیت خواب بویس و همکاران (۱۹۸۹)، حساسیت به پاداش و تنبیه کونر و همکاران(۲۰۱۸) ناپداری خلقی تورنتو بود. اطلاعات گرداوری شده در نرم افزار spss-۲۷ و نرم افزار PLS نسخه ۳ با استفاده ازمدل معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات معمولی تحلیل شد. نتایج به دست آمده نشان داد حساسیت پاداش بر ناپایداری خلقی در بزرگسالان غیر بالینی تاثیر معناداری دارد. (۰۵/۰ > p). تنظیم هیجان بر ناپایداری خلقی در بزرگسالان غیر بالینی تاثیر معناداری دارد(۰۵/۰ > p).. کیفیت خواب بر ناپایداری خلقی در بزرگسالان غیر بالینی تاثیر معناداری دارد(۰۵/۰ > p). نتایج همچنین نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار بود.

کلیدواژه ها:

ناپایداری خلقی ، حساسیت پاداش ، تنظیم هیجان ، کیفیت خواب ، غیر بالینی