ایستگاه های بار خورشیدی؛ تلفیق انرژی پاک و زیرساخت حمل ونقل شهری با رویکرد توسعه پایدار

رشد شهرنشینی، افزایش تقاضا برای جابه جایی کالا و وابستگی بخش حمل ونقل به سوخت های فسیلی، از مهم ترین عوامل افزایش مصرف انرژی، آلودگی هوا و انتشار گازهای گلخانه ای در شهرها محسوب می شود. از سوی دیگر، توسعه زیرساخت های حمل ونقل شهری نیازمند مصرف قابل توجه انرژی برای روشنایی، تجهیزات نظارتی، سامانه های هوشمند، ساختمان های اداری و در آینده ایستگاه های شارژ خودروهای برقی است. در این شرایط، بهره گیری از انرژی خورشیدی در ایستگاه ها و پایانه های بار می تواند راهکاری موثر برای کاهش وابستگی به شبکه برق و سوخت های فسیلی و حرکت به سوی حمل ونقل پایدار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی امکان استقرار «ایستگاه های بار خورشیدی» و تبیین تاثیر آن بر پایداری اقتصادی، زیست محیطی و عملیاتی حمل ونقل شهری انجام شده است. چارچوب مفهومی پژوهش بر اساس چهار متغیر اصلی شامل ظرفیت انرژی خورشیدی، زیرساخت هوشمند، کاهش مصرف انرژی و کاهش آلایندگی و پیامد نهایی یعنی توسعه پایدار حمل ونقل شهری طراحی شده است. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری پیشنهادی شامل مدیران، کارشناسان، فعالان حوزه حمل ونقل بار و متخصصان انرژی و مدیریت شهری است. نتایج مورد انتظار نشان می دهد که توسعه ایستگاه های بار خورشیدی می تواند علاوه بر کاهش هزینه های انرژی، زمینه کاهش انتشار آلاینده ها، افزایش تاب آوری زیرساخت های حمل ونقل و توسعه خدمات هوشمند را فراهم کند. در پایان، پیشنهادهایی برای اجرای پایلوت، توسعه سایه بان های خورشیدی، ایجاد زیرساخت شارژ وسایل نقلیه برقی و استفاده از سامانه های مدیریت هوشمند انرژی ارائه شده است

کلیدواژه ها:

انرژی خورشیدی ، حمل ونقل شهری ، حمل ونقل بار ، ایستگاه بار ، توسعه پایدار ، انرژی پاک ، مدیریت سبز