آیا انسان ها قادر به تشخیص چهره های واقعی و دیپ فیک هستند؟ یک بررسی سیستماتیک و متاآنالیز

با واقع گرایانه تر شدن دیپ فیک ها (یعنی محتواهای تولید شده توسط هوش مصنوعی)، انسان ها برای تشخیص آنها از مطالب معتبر دچار مشکل می شوند. چهره های دیپ فیک در این زمینه، با توجه به پیامدهای حیاتی آنها برای امنیت سایبری، اطلاعات نادرست سیاسی یا سرقت هویت، توجه ویژه ای را به خود جلب کرده اند. با توجه به اینکه پردازش چهره انسان یک مکانیسم شناختی بسیار تخصصی است، این سوال مطرح می شود که آیا این امر می تواند تمایز بین این نوع محرک های دیپ فیک و محرک های واقعی را تسهیل کند یا خیر. بررسی سیستماتیک و متاآنالیز حاضر، ادبیات مربوط به مطالعاتی را که شامل انسان هایی است که وظایف تشخیص دیپ فیک را روی محرک های چهره استاتیک واقعی در مقابل دیپ فیک انجام می دهند، غربالگری کرد. شامل ۳۶ مطالعه (k = ۵۱ آزمایش)، در مجموع ۱۳۱۹۷ شرکت کننده، ما آزمایش کردیم که آیا انسان ها در وظایف تشخیص چهره بالاتر از سطح احتمال عمل می کنند و آیا دقت برای محرک های واقعی (در مقابل دیپ فیک) بالاتر است، در کنار تجزیه و تحلیل های تعدیل کننده شامل مجموعه ای از متغیرهای روش شناختی (یعنی سال انتشار، کیفیت مطالعه، نوع دیپ فیک و روش پاسخ) بیشتر است. در مجموع، نتایج ما شواهدی ارائه می دهد که نشان می دهد انسان ها بالاتر از سطح احتمال (۵۶.۱٪) عمل می کنند و دقت بسیار بالاتری را برای محرک های چهره واقعی در مقابل چهره های دیپ فیک تایید می کند. با این حال، ناهمگونی قابل توجه مشاهده شده، نشان دهنده تنوع بالای نتایج به دست آمده توسط مطالعات فردی است و نشان داده شده است که هر دو اثر توسط متغیرهای ارزیابی شده تعدیل می شوند. در نهایت، تجزیه و تحلیل های زیرگروهی روی آزمایش هایی که با هدف بهبود تشخیص دیپ فیک انجام شده اند، در واقع به دقت بسیار بالاتری (۶۲.۲٪) رسیده اند. با این حال، اهمیت عملی دقت به دست آمده باید با احتیاط در نظر گرفته شود. مطالعه ما سهم مهمی در دانش فعلی پردازش چهره (دیپ فیک) دارد و محدودیت ها و امکانات را با پیامدهای کاربردی مهم در مورد توانایی انسان در شناسایی چهره های دیپ فیک (در مقابل چهره های واقعی) نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

تشخیص ، عملکرد انسان ، دیپ فیک ، پردازش چهره ، هوش مصنوعی