بررسی کارکرد مشارکت شهروندان در توسعه پایدار و مدیریت شهری

در سال های اخیر، مفهوم توسعه محله ای و برنامه ریزی مشارکتی به عنوان یک رویکرد مهم در کشورهای توسعه یافته مطرح شده است و امری تقریبا موفق بوده است. توسعه و مدیریت شهری در بافت های شهری، به ویژه آنگاه که این ناکارآمدی به عنوان مشخصه ی بارز یک محله به مثابه یک سلول زنده ی حیات شهری و جزئی از سیستم شهری به حساب آید، واقعیتی است پیش رونده که مرزهای تاثیرش از محدوده ی محله فراتر رفته و کل سیستم شهری را متاثر خواهد ساخت. نظریه ها و رویکردهای مختلف مرتبط با توسعه پایدار، اهمیت مشارکت اهالی محله، در قالب الگوهای برنامه ریزی فرآیند گرا و تعامل محور، هم چنان مورد تاکید قرارگرفته است. در این میان برنامه ریزی اجتماعات محلی با بهره گیری از دیدگاه پایین به بالا، بر توانمندسازی، افزایش سرمایه های اجتماعی و مشارکت جمعی ساکنین محلات تاکید دارد به عنوان راه حلی برای توسعه ی غیر کالبدی و ارتقاء به عنوان شیوه ای برای توسعه کالبدی، شیوه هایی مقبول و متداول هستند نقش مشارکت مردمی از عوامل بسیار مهمی است که باید در هر برنامه توسعه موردتوجه قرار گیرد. این موضوعات باعث پیچیدگی در مدیریت شهرها شده و نیاز به تغییر در روش های قدیمی مدیریت شهری را ایجاد کرده است.

کلیدواژه ها:

مشارکت ، توسعه محلی ، توسعه پایدار ، اجتماعات محلی ، سرمایه اجتماعی