بررسی نقش میانجی احساس تعلق به مدرسه در رابطه بین حمایت اجتماعی ادراک شده و بهزیستی روانشناختی با عملکرد تحصیلی دانش اموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی احساس تعلق به مدرسه در رابطه بین حمایت اجتماعی ادراک شده و بهزیستی روان شناختی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و مبتنی بر تحلیل مسیر با متغیرهای مشاهده شده بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره اول متوسطه شهرستان شادگان بود که ۳۷۰ نفر از آنان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و در پژوهش شرکت کردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده، پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف، مقیاس احساس تعلق به مدرسه و معدل تحصیلی گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS-۲۶ و AMOS-۲۴ و روش بوت استرپ برای آزمون اثرهای غیرمستقیم استفاده شد. نتایج نشان داد که حمایت اجتماعی ادراک شده و بهزیستی روان شناختی هر دو رابطه مثبت و معناداری بر احساس تعلق به مدرسه دارند. همچنین حمایت اجتماعی ادراک شده، بهزیستی روان شناختی و احساس تعلق به مدرسه به طور مستقیم عملکرد تحصیلی را پیش بینی کردند. افزون بر این، نتایج بوت استرپ نشان داد که احساس تعلق به مدرسه در رابطه بین حمایت اجتماعی ادراک شده و عملکرد تحصیلی، و نیز در رابطه بین بهزیستی روان شناختی و عملکرد تحصیلی، نقش میانجی گری جزئی دارد. در مجموع، یافته ها بیانگر آن است که تقویت حمایت اجتماعی و بهزیستی روان شناختی می تواند با افزایش احساس تعلق به مدرسه، به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ادراک شده ، بهزیستی روان شناختی ، احساس تعلق به مدرسه ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان