تحلیل سیاستگذاری های عمومی جمهوری اسلامی ایران در عرصه بین الملل ( مطالعه موردی: ایران و آمریکا )

تقابل جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا، به عنوان یکی از طولانی ترین و پیچیده ترین روابط خصمانه در عرصه بین الملل پس از انقلاب ۱۳۵۷ ، تاثیرات عمیقی بر سیاستگذاری عمومی داخلی و خارجی ایران داشته است. این مقاله با هدف تحلیل سیاستگذاری عمومی ایران در مواجهه با تهدیدات و فشارهای آمریکا، به بررسی رویکردها، استراتژی ها و اقدامات انجام شده از زمان پیروزی انقلاب اسلامی تا کنون می پردازد. روش تحقیق حاضر، تحلیل کیفی با رویکرد توصیفی_ تحلیلی و اتکا به مطالعات اسنادی است. یافته های اصلی نشان می دهد که سیاستگذاری ایران در تقابل با آمریکا، ترکیبی از رویکردهای بازدارندگی نظامی، اقتصاد مقاومتی، دیپلماسی چندجانبه گرایی، و مدیریت سرمایه اجتماعی بوده است. با این حال، اجرای این سیاست ها با چالش های متعددی از جمله محدودیت های اقتصادی، شکاف های داخلی و تاثیرات جنگ ترکیبی آمریکا مواجه بوده است. نتیجه کلیدی سیاستی این است که ایران برای تداوم بقا و دستیابی به منافع ملی خود، نیازمند بازنگری و تطبیق مستمر استراتژی های خود در مواجهه با تهدیدات آمریکا، تقویت همه جانبه تاب آوری ملی، و بهره گیری هوشمندانه از فرصت های دیپلماتیک است.

کلیدواژه ها:

سیاستگذاری عمومی ، ایران و آمریکا ، تقابل ، بازدارندگی ، اقتصاد مقاومتی ، تحریم.