تاثیر الگوی مدیریت دانش سرمایه انسانی بر عملکرد مدیریت شهری

یکی از نیازهای راهبردی سازمان ها و نهادهای خدماتی «مدیریت دانش» است؛ یک استراتژی مطلوب که تضمین کننده برتری های بلندمدت برای سازمان ها و جوامع و میزان بهره گیری آنها از سرمایه های انسانی، فکری و اطلاعاتی است. محیط چندبعدی و پرچالش امروز، شرایط پویا و پیچیده ای را برای بسیاری از سازمان ها به وجود آورده است. بنابراین، پرورش و توسعه بسیاری از مهارت ها و توانایی ها، به منظور بهبود عملکرد سازمانی، ضروری به نظر می رسد. یکی از مهارت های کلیدی افراد برای موفقیت سازمان، مدیریت دانش فردی است. در واقع یکی از مسایل رفتاری بسیار مهم در حوزه مدیریت موضوع مدیریت شهری بوده که تعیین کننده متغیرهای زیادی از سازمان است. و به دنبال آن در دهه های اخیر موضوع مدیریت دانش به عنوان یک نیاز استراتژیک برای موسسات، سازمانها و نهادهای خدماتی مطرح شده است. که تضمین کننده برتری های بلندمدت برای سازمانها به خصوص در زمینه مدیریت شهری و جوامع و میزان بهره گیری آنها از سرمایه های انسانی، فکری و اطلاعاتی شهرداری است. این نوع مدیریت یکی از مباحث جدید مدیریتی است که به شدت مورد استقبال و توجه دانشمندان علم سازمان مدیریت شهری قرار گرفته و در زمینه اثربخشی آن بر مدیریت شهری می تواند یک رکن مهم به شمار آید. با توجه اهمیت مدیریت شهری و چگونگی پرداختن به این موضوع و افزایش ارتقا و بهبود آن در همین رابطه به نظر می رسد اجرای اصول و مفاهیم مدیریت دانش در زمینه توسعه مدیریت شهری می تواند به نحو چشمگیری ما را در رسیدن به این هدف یاری کند. شهرداری ها در سطح جهانی از جمله سازمان هایی هستند که نقش مهمی در توسعه کشورها و گسترش عرصه های مدنی دارند؛ این سازمان ها در ایران از جایگاه اصلی خود که برنامه ریزی و مدیریت امور شهری است، دور مانده و تبدیل به سازمان هایی با نیروی انسانی ناکارآمد و خدمات نه چندان با کیفیت، به ویژه در شهرهای متوسط و کوچک شده اند.