نقش خودکارآمدی تحصیلی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

دوره ابتدایی یکی از مهم ترین مراحل شکل گیری نگرش ها، باورها و الگوهای رفتاری دانش آموزان نسبت به یادگیری و مدرسه است. در این دوره، عوامل روان شناختی مختلفی می توانند بر کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار باشند که یکی از مهم ترین آن ها خودکارآمدی تحصیلی است. خودکارآمدی تحصیلی به باور دانش آموز درباره توانایی خود برای انجام موفقیت آمیز فعالیت ها و تکالیف آموزشی اشاره دارد. دانش آموزانی که از خودکارآمدی بالاتری برخوردارند، معمولا در مواجهه با تکالیف دشوار تلاش و پشتکار بیشتری نشان داده و در برابر شکست ها سریع تر تسلیم نمی شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خودکارآمدی تحصیلی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی با رویکرد کتابخانه ای است. اطلاعات موردنیاز از طریق مطالعه کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های معتبر مرتبط با خودکارآمدی، یادگیری و پیشرفت تحصیلی گردآوری و تحلیل شده است. بررسی منابع نشان می دهد که خودکارآمدی تحصیلی می تواند از طریق افزایش انگیزه، تلاش، پشتکار، استفاده از راهبردهای یادگیری و خودتنظیمی، زمینه بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان را فراهم کند. همچنین شواهد پژوهشی در دوره ابتدایی نشان داده اند که باورهای خودکارآمدی می توانند توانایی پیش بینی عملکرد تحصیلی در برخی دروس را داشته باشند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، انگیزه تحصیلی ، یادگیری ، روان شناسی تربیتی.