تحلیل منابع درآمدی و راهکارهای بهبود وصول درآمدهای پایدار در شهرداری ها

شهرداری ها به عنوان نهادهای محلی ارائه دهنده خدمات عمومی، برای تحقق وظایف خود نیازمند منابع مالی باثبات، مستمر و قابل پیش بینی هستند. با این حال، ساختار درآمدی بسیاری از شهرداری ها به ویژه در ایران، وابستگی قابل توجهی به درآمدهای ناپایدار، از جمله عوارض ساختمانی، جرایم و درآمدهای ناشی از توسعه فیزیکی شهر دارد که این امر برنامه ریزی بلندمدت و مدیریت مالی شهری را با چالش مواجه می سازد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل منابع درآمدی شهرداری ها و ارائه راهکارهایی برای بهبود وصول درآمدهای پایدار انجام شده است. در این چارچوب، منابع درآمدی پایدار شامل عوارض نوسازی، بهای خدمات، درآمدهای ناشی از مدیریت دارایی های شهری، عوارض محلی و مشارکت های قانونی شهروندان مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد که ضعف نظام شناسایی مودیان، نبود بانک اطلاعاتی یکپارچه، ناکارآمدی فرآیندهای وصول، پایین بودن شفافیت مالی و محدودیت در بهره گیری از فناوری های نوین، از مهم ترین موانع تحقق درآمدهای پایدار در شهرداری ها هستند. در مقابل، اصلاح نظام درآمدی، توسعه سامانه های هوشمند مالی، به روزرسانی بانک های اطلاعاتی املاک و مشاغل، ارتقای فرهنگ شهروندی در پرداخت عوارض، تنوع بخشی به منابع درآمدی قانونی و تقویت نظارت و پاسخگویی مالی، می تواند نقش موثری در افزایش درآمدهای پایدار و کاهش وابستگی شهرداری ها به منابع ناپایدار ایفا کند. در نهایت، دستیابی به پایداری مالی شهرداری ها، مستلزم رویکردی مدیریتی، فناورانه و نهادی در سیاست گذاری شهری است.

کلیدواژه ها:

درآمد پایدار شهری ، شهرداری ، وصول عوارض ، منابع درآمدی ، مدیریت مالی شهری ، پایداری مالی