نقش عقاید اسلامی در بهبود و مدیریت استرس تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 59
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HSPC26_037
تاریخ نمایه سازی: 31 شهریور 1405
چکیده مقاله:
استرس تحصیلی و چالش های مربوط به سازگاری اجتماعی، از جمله بحران های روانی-اجتماعی مستمر و تاثیرگذار در میان دانش آموزان مقطع متوسطه دوم محسوب می شوند که می توانند پیامدهای جبران ناپذیری بر سلامت روان، توانمندی های ذهنی و کیفیت تعاملات میان فردی آنان داشته باشند. با توجه به حساسیت دوران بلوغ و فشار فزاینده آموزشی، نیاز به یافتن سازوکارهای مقابله ای کارآمد بیش از پیش احساس می شود. پژوهش حاضر با هدف تبیین و تحلیل دقیق نقش عقاید، باورها و ارزش های اسلامی در بهبود، مدیریت و تعدیل استرس تحصیلی و همچنین ارتقای سطح سازگاری اجتماعی در این گروه سنی حساس انجام شده است. از دیدگاه روان شناسی مذهبی، آموزه های اسلامی فراتر از یک مجموع از قواعد رفتاری، به عنوان یک ساختار معنایی و روانی عمل می کنند که به فرد قدرت تحلیل موقعیت های بحرانی را می دهد. مفاهیمی همچون توکل بر خداوند در مواجهه با آزمون های دشوار، صبر در برابر سختی های آموزشی، رضا به قضای الهی در مواجهه با شکست های احتمالی، و شکرگزاری برای موفقیت های کوچک، همگی به عنوان عوامل محافظتی در برابر فرسایش روانی عمل می کنند. این باورها با تغییر نگرش دانش آموز از «بحران» به «امتحان»، فشار روانی ناشی از ترس از آینده و اضطراب نمرات را به شکل چشمگیری کاهش می دهند.در بخش نتایج این پژوهش، یافته ها نشان می دهند که میان میزان پایبندی به آموزه های معنوی و توانایی مدیریت استرس، یک رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که دانش آموزانی که از مفاهیم کلامی و اخلاقی برای تفسیر وقایع زندگی خود استفاده می کنند، برخورداری بسیار بالاتری از سلامت روان و تاب آوری در برابر فشارهای درسی دارند. همچنین، یافته ها نشان داد که عقاید اسلامی با تاکید بر ارزش هایی نظیر عدالت، فروتنی، همدلی و برادری، باعث تقویت پیوندهای اجتماعی در محیط مدرسه شده و منجر به کاهش رفتارهای ناهنجار، کاهش تنهایی و بهبود کیفیت روابط میان دانش آموزان با همسالان و معلمان شده است. به عبارت دیگر، ایمان نه تنها یک عامل درونی برای آرامش فردی است، بلکه به عنوان یک نیروی محرک برای تعاملات اجتماعی سالم و سازگارانه نیز عمل می کند.در نهایت، این مطالعه بر ضرورت بازنگری در برنامه های مشاوره ای، تربیتی و آموزشی در مدارس تاکید می ورزد. پیشنهاد می شود که در رویکردهای حمایتی مدارس، به جای تمرکز صرف بر مهارت های شناختی و رفتاری، از رویکردهای مبتنی بر معنویت و ارزش های دینی نیز برای مقابله با بحران های روانی، اضطراب های تحصیلی و چالش های اجتماعی دانش آموزان استفاده شود تا علاوه بر موفقیت در تحصیل، سلامت روان و سازگاری اجتماعی پایدار در آنان نهادینه گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا قائم پناه تاج آبادی
کارشناسی ارشد فقه و حقوق اسلامی ، گروه حقوق اسلامی ، واحد قم ، دانشگاه آزاد اسلامی، قم ، ایران