تحلیل و بررسی علت های بدهی بانک ها به بانک مرکزی

بانکها با هدف کسب سود در جامعه به فعالیت مالی می پردازند و بانک مرکزی به عنوان نهادی برای مدیریت و نظارت بر فعالیت بانک ها و همینطور کنترل تورم در راس آن ها حضور دارد. با توجه به اینکه دارایی های بانکها را عمدتا دارایی های بلند مدت تشکیل می دهد و بدهی های بانک ها عمدتا کوتاه مدت هستند و همینطور حجم بالای مراودات مالی سبب می شود که بانک ها با ریسک های مختلفی از جمله ریسک نقدینگی دست به گریبان باشند. بانک هایی که دچار کمبود نقدینگی به صورت کوتاه مدت می شوند باید از طرق مختلف نسبت به رفع آن بپردازند که از جمله آنها می توان به استقراض از بازار بین بانکی و تسهیلات شبانه که برای یک روز می باشد استفاده کنند. همینطور بانک ها می توانند از طریق استقراض از بانک مرکزی مشکل نیاز به نقدینگی خود را رفع نمایند، اما استفاده از منابع بانک مرکزی تبعاتی دارد و در اکثر کشورهای جهان در این رابطه سخت گیری می کنند و این کار را به صورت مشروط و در قبال وثیقه انجام می دهند. اما برداشت و استقراض از منابع بانک مرکزی در کشور ما آسان ترین راه برای بانک هاست و به همین دلیل در سال های گذشته حجم بدهی بانک ها به بانک مرکزی روند افزایشی داشته است. در این مقاله در قالب معادلات همزمان و روش sls۳ با بررسی عوامل موثر بر بدهی بانک ها به بانک مرکزی مشاهده می کنیم که عواملی همچون بدهی دولت به بانک ها، مطالبات غیر جاری، نسبت تسهیلات به سپرده تاثیر مثبتی بر بدهی بانک ها به بانک مرکزی می گذارد.

کلیدواژه ها:

بدهی دولت به بانک ها ، بانک ، بانک مرکزی ، نقدینگی ، مطالبات غیر جار.