کاربرد واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) در آموزش تعاملی علوم کامپیوتر و برنامه نویسی

با پیشرفت سریع فناوری های نوین، روش های سنتی آموزش علوم کامپیوتر و برنامه نویسی به دلیل انتزاعی بودن مفاهیم با چالش های جدی روبرو شده اند. فناوری های واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) به عنوان ابزارهای نوین آموزشی، پتانسیل بالایی در تجسم بخشی به مفاهیم پیچیده و انتزاعی مانند ساختارهای داده، معماری کامپیوتر و جریان های الگوریتمی دارند. این پژوهش به بررسی کاربردها، مزایا، چالش ها و پیاده سازی های عملی AR و VR در محیط های آموزشی علوم کامپیوتر می پردازد. یافته ها نشان می دهند که استفاده از این فناوری ها علاوه بر افزایش انگیزه و درگیرشوندگی دانشجویان، درک بصری مفاهیم انتزاعی را تسهیل کرده و نرخ موفقیت تحصیلی را به طور معناداری بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده (AR) ، واقعیت مجازی (VR) ، آموزش علوم کامپیوتر ، یادگیری تعاملی ، تجسم سازی الگوریتم