جرم قاچاق زنان ناقض اصل کرامت انسانی بزه دیدگان

قاچاق زنان به عنوان یکی از سنگین ترین جرایم سازمان یافته فراملی، نقض آشکار کرامت انسانی و تهدیدی جدی برای امنیت فردی و خانوادگی محسوب می شود. این پژوهش با هدف تبیین ماهیت حقوقی کیفری این جرم و بررسی نسبت آن با اصل کرامت انسانی و جایگاه بزه دیده انجام شده است. این تحقیق به روش توصیفی تحلیلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که این پدیده در ادبیات حقوقی و جامعه شناختی با عنوان «برده داری مدرن» و مبتنی بر «کالایی شدن انسان» شناخته می شود و اهداف آن شامل بهره کشی جنسی، کار اجباری، فروش اعضا و استخدام در باندهای جنایتکارانه است. نتایج حاکی از آن است که سودهای کلان اقتصادی عاید قاچاقچیان می شود، درحالی که قربانیان با استثمار کامل، آسیب های جسمی جبران ناپذیر و تروماهای روانی عمیق مواجه می گردند. همچنین بررسی قوانین نشان می دهد که باوجود تدوین چارچوب های حقوقی داخلی و بین المللی، چالش اصلی شکاف میان «حقوق نظری بزه دیده» و «واقعیت تجربه شده او» است که در آن کرامت انسانی قربانیان به شدت مخدوش می شود. بنابراین، قاچاق زنان نه تنها جرمی اقتصادی، بلکه جرمی علیه هویت و کرامت انسانی است و کارایی قوانین موجود نیازمند گذار از رویکرد کیفری صرف به رویکرد حمایتی بازسازی محور برای احیای کرامت بزه دیده گان است.

کلیدواژه ها:

قاچاق زنان ، کرامت انسانی ، بزه دیده ، جرائم سازمان یافته ، برده داری مدرن