تحلیل تاثیر سیستم های مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی (AI-driven HRIS) بر پایداری سرمایه انسانی و تعهد سازمانی: مرور ساختاریافته ادبیات در حسابداری مدیریت

چ در عصر تحول دیجیتال، سرمایه انسانی به عنوان رکن اصلی مزیت رقابتی پایدار در پارادایم های نوین حسابداری مدیریت شناخته می شود. با این حال، چالش های ساختاری نظیر ترک خدمت کارکنان و کاهش تعهد سازمانی، پیامدهای مالی قابل توجهی برای سازمان ها به همراه دارد. ظهور سیستم های اطلاعاتی مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی (AI-driven HRIS) امکان حرکت از مدل های توصیفی به سمت مدل های تحلیلی و پیش بینانه را فراهم کرده است. هدف این پژوهش، تبیین ابعاد راهبردی به کارگیری فناوری های هوش مصنوعی در ارتباط با ماندگاری کارکنان و تعهد سازمانی است. پژوهش حاضر از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی و با رویکرد مرور ساختاریافته ادبیات در بازه زمانی ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ انجام شده است. پس از فرآیند جست وجو و غربالگری ۱۴ منبع، ۸ مطالعه واجد شرایط برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. یافته ها نشان می دهد که یکپارچه سازی هوش مصنوعی در فرآیندهای مدیریت منابع انسانی، از طریق خودکارسازی ارزیابی ها، به کاهش سوگیری های مدیریتی و تقویت ادراک عدالت رویه ای کمک کرده و در نتیجه تعهد سازمانی را افزایش می دهد. همچنین، مدل های پیش بینانه با شناسایی زودهنگام الگوهای تمایل به ترک خدمت، امکان طراحی مداخلات پیشگیرانه را فراهم می آورند. از منظر حسابداری مدیریت، سیستم های AI-driven HRIS به عنوان یک قابلیت راهبردی در مدیریت سرمایه انسانی شناخته می شوند؛ با این حال، پیشنهاد می شود سازمان ها با ترکیب هوشمندی الگوریتمی و نظارت انسانی، از بروز بیگانگی سازمانی جلوگیری نمایند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سیستم های مدیریت منابع انسانی (HRIS) ، تعهد سازمانی ، ماندگاری کارکنان ، حسابداری مدیریت.