آموزش مهندسی پزشکی و آمادگی برای آینده حرفه ای: مروری بر برنامه های درسی، شایستگی های محوری، هویت دانشجویی و توسعه شغلی

این مقاله مروری با هدف بررسی آموزش مهندسی پزشکی و آمادگی فارغ التحصیلان برای آینده حرفه ای، با تمرکز بر برنامه های درسی، شایستگی های محوری، هویت دانشجویی و توسعه شغلی تدوین شده است. با توجه به تحول سریع فناوری های سلامت و افزایش نیاز به مهندسانی با توانمندی های میان رشته ای، بازنگری در رویکردهای آموزشی این رشته بیش از پیش ضرورت یافته است. در این مطالعه، ۲۰ منبع علمی نمایه شده در پایگاه ISI که طی دو دهه اخیر منتشر شده اند، به صورت کیفی بررسی و یافته های مرتبط با آموزش مهندسی پزشکی، شایستگی های حرفه ای، تجربه و هویت دانشجویان و مسیرهای توسعه شغلی مورد تحلیل قرار گرفتند.نتایج نشان داد که آموزش مهندسی پزشکی به تدریج از رویکردهای سنتی مبتنی بر انتقال دانش به سمت آموزش مبتنی بر شایستگی حرکت کرده است. در این چارچوب، روش هایی مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مبتنی بر مسئله و غوطه وری بالینی، نقش مهمی در تقویت توانایی حل مسئله، تفکر انتقادی و آمادگی حرفه ای دانشجویان ایفا می کنند. همچنین، توسعه شایستگی هایی نظیر مهارت های ارتباطی، کار تیمی، سواد داده، اخلاق حرفه ای و یادگیری مادام العمر، در کنار شکل گیری هویت حرفه ای از طریق تجربه های پژوهشی و بالینی، از مهم ترین عوامل موثر بر موفقیت دانشجویان و فارغ التحصیلان شناخته شد. مرور مطالعات همچنین نشان داد که اگرچه فرصت های شغلی مهندسان پزشکی در حوزه هایی مانند صنعت تجهیزات پزشکی، بیمارستان ها، پژوهش، استارتاپ ها و سلامت دیجیتال رو به گسترش است، همچنان شکاف میان برنامه های آموزشی و نیازهای بازار کار و نیز شناخت محدود برخی کارفرمایان از توانمندی های این رشته، از چالش های اصلی به شمار می رود.در مجموع، یافته ها نشان می دهند که ارتقای آموزش مهندسی پزشکی مستلزم بازنگری مستمر برنامه های درسی، ادغام فناوری های نوین از جمله هوش مصنوعی و علوم داده، تقویت همکاری دانشگاه و صنعت و توسعه مهارت های حرفه ای و میان رشته ای است تا دانش آموختگان بتوانند نقش موثرتری در نظام سلامت آینده ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

مهندسی پزشکی ، آموزش مهندسی پزشکی ، برنامه درسی ، شایستگی های حرفه ای ، توسعه شغلی