ارزیابی روش های بهبود پایداری سیستم های قدرت با نفوذ بالای منابع تجدیدپذیر نوسانی با استفاده از باتری های نسل جدید

افزایش نفوذ منابع تجدیدپذیر نوسانی، با کاهش اینرسی موثر و افزایش ناپایداری فرکانس و ولتاژ در سیستم های قدرت همراه است. پژوهش حاضر با رویکرد کمی، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مدل سازی و شبیه سازی دینامیکی، عملکرد باتری های نسل جدید و راهبردهای کنترلی مختلف را در یک شبکه آزمون ۵۰ هرتزی با نفوذ ۷۰ درصدی منابع تجدیدپذیر ارزیابی می کند. شاخص های ارزیابی شامل نرخ تغییر فرکانس، کمینه فرکانس، زمان بازیابی، کمینه ولتاژ و وضعیت شارژ باتری است. نتایج نمونه نشان داد که در شرایط بدون ذخیره ساز، RoCoF به ۱/۳۸۱/۳۸۱/۳۸ هرتز بر ثانیه و کمینه فرکانس به ۴۸/۷۶۴۸/۷۶۴۸/۷۶ هرتز رسید؛ درحالی که استفاده از سامانه هیبریدی با کنترل ترکیبی تطبیقی، RoCoF را به ۰/۴۷۰/۴۷۰/۴۷ هرتز بر ثانیه کاهش و کمینه فرکانس را به ۴۹/۵۶۴۹/۵۶۴۹/۵۶ هرتز افزایش داد. همچنین، کمینه ولتاژ از ۰/۸۴۰/۸۴۰/۸۴ به ۰/۹۳۰/۹۳۰/۹۳ پریونیت بهبود یافت. بر اساس یافته ها، ترکیب باتری های نسل جدید با اینورترهای شبکه ساز، اینرسی مجازی، کنترل VSG و مدیریت هوشمند SOC، راهکاری موثر برای ارتقای پایداری شبکه های دارای نفوذ بالای منابع تجدیدپذیر است. اعداد ارائه شده جنبه نمونه و شبیه سازی دارند و نیازمند اعتبارسنجی عملی هستند.

کلیدواژه ها:

پایداری سیستم قدرت ، منابع تجدیدپذیر نوسانی ، ذخیره ساز باتری ، اینورتر شبکه ساز ، اینرسی مجازی ، کنترل VSG.