بررسی تاثیر اضطراب اجتماعی بر عملکرد شناختی مغز

این تحقیق با هدف بررسی تاثیر اضطراب اجتماعی بر عملکرد شناختی مغز انجام شده است. پژوهش حاضر به روش پدیدارنگاری با ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. جامعه آماری آن روان شناسان متخصص در حوزه علوم شناختی را در بر می گیرد و نمونه ای به حجم 5 نفر (3 مرد و 2 زن) به روش هدفمند انتخاب شدند. داده های به دست آمده با استفاده از روش تفسیری و طی مراحل کدگذاری باز، استخراج مولفه و دسته بندی در قالب مضامین عمده، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج به دست آمده نشان می دهد که در ذیل متغیر مستقل، اضطراب اجتماعی، یافته های کیفی حاکی از آن است که این اختلال با ایجاد خودپایشگری افراطی، نگرانی از قضاوت دیگران و برانگیختگی فیزیولوژیک، موجب اجتناب اجتماعی و کندی عملکرد می شود؛ امری که در کودکان به صورت مشکل در تعامل، در نوجوانان به شکل حساسیت به ارزیابی همسالان و در بزرگسالان به صورت نشخوار ذهنی تجلی یافته و توسط عواملی مانند خودکارآمدی و حمایت خانوادگی تعدیل می گردد. و در خصوص متغیر وابسته این پژوهش، «عملکرد شناختی مغز»، یافته ها حاکی از آن است که اضطراب با سوگیری توجه به تهدید، کاهش ظرفیت حافظه کاری و غلبه آمیگدال بر قشر پیش پیشانی، منجر به تصمیم گیری های محافظه کارانه می شود؛ با این وجود، مداخلات درمانی مانند CBT، ACT و به ویژه تلفیق آن ها، با اصلاح سوگیری ها و ارتقای ذهن آگاهی می توانند نقص های شناختی را کاهش داده و کارکرد ذهنی را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، عملکرد شناختی مغز ، خودپایشگری افراطی ، نشخوار ذهنی ، ACT ، CBT