تاثیر آموزش برنامه توانمندسازی خودتنظیمی بر مهارت های عصب شناختی و اجتماعی دانش آموزان نارساحساب

با توجه به نقص مهارت های عصب شناختی، اجتماعی و خودتنظیمی در دانش آموزان نارساحساب، هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر آموزش برنامه توانمندسازی خودتنظیمی بر مهارت های عصب شناختی و اجتماعی دانش آموزان نارساحساب بود. طرح تحقیق نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. نمونه پژوهش 26 دانش آموزان نارساحساب شهرستان رشت در سال تحصیلی 97-1396 بود که به طور در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند (هر گروه 13 نفر). برای جمع آوری داده ها از آزمون رایانه ای برج هانوی (لئون-کریون و همکاران، 1991)، آزمون رایانه ای استروپ (مکلئود، 1996)، آزمون رایانه ای ان بک (جاگی و همکاران، 2008)، آزمون دسته بندی کارت ویسکانسین (گرانت و برگ، 1948)، پرسشنامه مهارت های اجتماعی (گرشام و الیوت، 1990)، و پرسشنامه توانایی ها و مشکلات (گودمن، 1997) در مراحل قبل و بعد از آموزش استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه، تحت آموزش گروهی برنامه توانمندسازی خودتنظیمی قرار گرفتند، در حالی که گروه گواه هیچ گونه مداخله ای را دریافت نکرد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش گروهی برنامه توانمندسازی خودتنظیمی بر بهبود مهارت های عصب شناختی و اجتماعی دانش آموزان نارساحساب تاثیر دارد (0/001>p). با توجه به نتایج این پژوهش، برنامه توانمندسازی خودتنظیمی می تواند در بهبود مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان نارساحساب، از کارایی لازم برخوردار باشد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، عصب شناختی ، مهارت های اجتماعی ، نارساحساب