تحلیل ساختار و کارکرد پلتفرم های یادگیری هوشمند در ارتقای مشارکت های آموزشی مدارس

پژوهش حاضر با هدف تحلیل ساختار و کارکرد پلتفرم های یادگیری هوشمند در ارتقای مشارکت های آموزشی دانش آموزان در مدارس منطقه ۲ شهر شیراز انجام شد. در این مطالعه از روش تحقیق آمیخته (متوالی تبیینی) استفاده شد. در بخش کمی، داده های عملکردی از گزارش های پلتفرم ها استخراج و تحلیل شد و در بخش کیفی، با استفاده از روش تحلیل تم، دیدگاه های معلمان و مدیران آموزشی در مورد تعامل با این فناوری گردآوری گردید.یافته ها نشان می دهد که ساختار پلتفرم های هوشمند به میزان قابل توجهی بر مشارکت رفتاری دانش آموزان تاثیر مثبت دارد، اما لزوما تضمین کننده مشارکت عمیق شناختی نیست. نتایج حاکی از آن است که طراحی الگوریتم ها باید با نظریه های یادگیری سازندگی همسو باشد تا از انفعال دانش آموز جلوگیری شود. همچنین، یافته ها موید آن است که شفافیت الگوریتمی و پشتیبانی انسانی، عامل کلیدی در ارتقای مشارکت هیجانی و کاهش مقاومت دیجیتال دانش آموزان است. در این میان، نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر هوشمند تغییر یافته است.در نهایت، پژوهش نشان می دهد که پلتفرم های هوشمند به عنوان کاتالیزورهای آموزشی عمل می کنند، مشروط بر آنکه در سطح مدیریت مدرسه، راهبردهای دقیقی برای پذیرش فرهنگی و ارتقای سواد دیجیتال تدوین شده باشد. این مطالعه چارچوبی برای گذار از آموزش سنتی به هوشمند ارائه می دهد که بر انسان محوری و تحلیل دقیق داده های آموزشhttps://civilica.com/organ/cpapers/ی تاکید دارد. یافته ها بر ضرورت همسوسازی ابزارهای هوشمند با نیازهای شناختی دانش آموزان برای دستیابی به پیامدهای آموزشی پایدار تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

پلتفرم های یادگیری هوشمند ، مشارکت آموزشی ، مدیریت آموزشی ، تحلیل داده های آموزشی ، یادگیری سازندگی ، شیراز