تاثیر بازی وارسازی تلفیقی و گروهی بر کاهش اضطراب جنگ و افزایش مشارکت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

بحران های جنگی با ایجاد هراس فراگیر، ساختار روانی کودکان را دچار گسست می کنند و فرآیند یادگیری را با اختلال مواجه می سازند. پژوهش حاضر با هدف کاهش اضطراب ناشی از جنگ و افزایش مشارکت تحصیلی و رفتاری در یک دانش آموز پایه سوم ابتدایی از طریق طراحی و اجرای بازی های آموزشی تلفیقی و گروهی در بستر پلتفرم شاد انجام شد. این پژوهش با رویکرد ترکیبی (کمی-کیفی) و طرح تک موردی A-B (خط پایه-مداخله) بود. شرکت کننده، دانش آموز ۹ ساله ای بود که در پی رویدادهای اسفند ۱۴۰۴ (شهادت رهبر معظم انقلاب و حمله به مدرسه شجره طیبه در میناب) دچار اضطراب مزمن، انزوای دیجیتال و افت شدید تحصیلی (میانگین نمرات ۱۴٫۲۵ از ۲۰) شده بود. مداخله به مدت ۴ هفته در قالب ۴ بازی تلفیقی (شامل مسابقات سرعتی، قهرمانان ایران زمین، باغبانان کوچک شهدا و سفرنامه نویسان ایران) با حضور هم تیمی فعال طراحی و اجرا شد. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، تحلیل تکالیف، پرسشنامه های محقق ساخته (با روایی محتوایی تاییدشده) و مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و با روش تحلیل روند و مقایسه قبل-بعد تحلیل شدند. یافته ها: پس از ۴ هفته، نرخ روشن کردن دوربین از ۰٪ به ۸۵٪، میانگین پیام های چت از صفر به ۲۰ پیام در هر جلسه، نرخ ارسال به موقع تکالیف از ۲۰٪ به ۱۰۰٪ و میانگین نمرات تحصیلی از سطح «قابل قبول» به «خیلی خوب» (رشد ۳۳٪) ارتقا یافت. علائم جسمانی اضطراب (بی خوابی، دل درد) به طور چشمگیری کاهش یافت و حس غرور ملی و امنیت روانی در دانش آموز بازسازی شد. نتایج آزمون پیگیری یک هفته پس از مداخله، پایداری ۸۰٪ رفتارهای مثبت را نشان داد. نتیجه گیری: بازی وارسازی تلفیقی و گروهی با بهره گیری از نمادهای فرهنگی-ملی، فعالیت های نمادین (کاشت نهال) و حضور هم تیمی حمایت گر می تواند به عنوان یک مداخله ی موثر روانی-آموزشی در شرایط بحران، اضطراب را کاهش داده و انگیزه و مشارکت تحصیلی را بازیابی کند. پیشنهاد می شود این الگو در برنامه های درسی شرایط بحران و کارگاه های توانمندسازی معلمان گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب جنگ ، بازی وارسازی ، آموزش تلفیقی ، تاب آوری کودکان ، پلتفرم شاد ، نمادهای ملی.