بررسی راهکارهای تداوم فرایند یاددهی یادگیری دانش آموزان ابتدایی در شرایط بحران و جنگ
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CFTP12_2144
تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405
چکیده مقاله:
شرایط بحرانی و جنگی از جمله موقعیت هایی هستند که می توانند ابعاد مختلف زندگی فردی و اجتماعی کودکان را تحت تاثیر قرار دهند و فرایند طبیعی آموزش و یادگیری را با اختلال مواجه سازند. دانش آموزان دوره ابتدایی به دلیل ویژگی های رشدی، عاطفی و شناختی، در برابر پیامدهای ناشی از بحران آسیب پذیری بیشتری دارند و در چنین شرایطی ممکن است با مشکلاتی مانند اضطراب، کاهش تمرکز، افت انگیزه تحصیلی، احساس ناامنی، کاهش مشارکت در فعالیت های آموزشی و گسست از محیط مدرسه مواجه شوند. از سوی دیگر، تعطیلی مدارس، جابه جایی خانواده ها، آسیب به زیرساخت های آموزشی، محدودیت های ارتباطی و اختلال در دسترسی به امکانات آموزشی، استمرار فرایند یاددهی یادگیری را دشوار می کند. ازاین رو، شناسایی و به کارگیری راهکارهایی برای حفظ تداوم آموزش در شرایط بحران و جنگ، از اهمیت اساسی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارهای تداوم فرایند یاددهی یادگیری دانش آموزان ابتدایی در شرایط بحران و جنگ انجام شده است. روش پژوهش، مروری تحلیلی بوده و داده های مورد نیاز با مطالعه و بررسی منابع علمی، اسناد آموزشی، پژوهش های مرتبط و دیدگاه های صاحب نظران در حوزه آموزش در شرایط بحران گردآوری شده است. تحلیل مطالب نشان داد که تداوم آموزش در شرایط بحرانی نیازمند مجموعه ای هماهنگ از راهکارهای آموزشی، فناورانه، روان شناختی، مدیریتی و خانوادگی است. استفاده انعطاف پذیر از آموزش حضوری، مجازی و ترکیبی، طراحی محتوای آموزشی ساده و قابل دسترس، استفاده از ظرفیت رسانه ها و فناوری های ارتباطی، حفظ ارتباط مستمر معلم و دانش آموز، حمایت روانی اجتماعی، آموزش والدین، توجه به تفاوت های فردی و فراهم کردن شیوه های جایگزین برای دانش آموزان فاقد دسترسی به اینترنت، از مهم ترین راهکارهای شناسایی شده است. همچنین یافته ها نشان می دهد که نقش معلم در این شرایط صرفا به انتقال محتوای درسی محدود نیست، بلکه معلم به عنوان تسهیلگر یادگیری، حامی عاطفی، تنظیم کننده ارتباطات و عامل ایجاد احساس امنیت در دانش آموزان ایفای نقش می کند. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که با ایجاد نظام آموزشی انعطاف پذیر، تقویت آمادگی مدارس برای بحران، حمایت از معلمان و خانواده ها و توجه همزمان به نیازهای آموزشی و روانی کودکان، می توان از گسست آموزشی در شرایط جنگ و بحران جلوگیری کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فرخنده رجبی پور
کارشناسی دبیری علوم تجربی ،آموزگار ناحیه یک بندرعباس