اقدام پژوهی : چگونه توانستم با استفاده از بازی های آموزشی، فعالیت های مشارکتی و تقویت مثبت، اضطراب و بی قراری دانش آموزان پایه اول ابتدایی را کاهش داده و مشارکت آنان در فرایند یادگیری را افزایش دهم؟

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 34

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CFTP12_2140

تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405

چکیده مقاله:

ورود به مدرسه یکی از مهم ترین مراحل زندگی کودکان است و پایه اول ابتدایی به دلیل قرار گرفتن دانش آموزان در آغاز مسیر رسمی آموزش، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. برخی دانش آموزان در نخستین ماه های ورود به مدرسه، به دلیل دوری از محیط خانواده، قرار گرفتن در محیطی جدید، مواجه شدن با قوانین و انتظارات آموزشی و تجربه فعالیت های یادگیری رسمی، دچار اضطراب، بی قراری، کم رویی، کاهش تمرکز و مشارکت پایین در فعالیت های کلاسی می شوند. وجود این مشکلات می تواند روند یادگیری دانش آموز و همچنین تعامل او با معلم و همکلاسی ها را تحت تاثیر قرار دهد. اینجانب سارا حجازی دهبارز، آموزگار پایه اول ابتدایی، در جریان فعالیت های روزمره کلاس متوجه شدم تعدادی از دانش آموزان هنگام شروع فعالیت های آموزشی دچار اضطراب و بی قراری می شوند و برخی از آنان تمایل کمتری برای پاسخ گویی، شرکت در فعالیت های گروهی و انجام تکالیف کلاسی دارند. بر همین اساس تصمیم گرفتم با استفاده از فرایند اقدام پژوهی، عوامل موثر بر این وضعیت را شناسایی کرده و راهکارهایی متناسب با ویژگی های رشدی دانش آموزان پایه اول اجرا کنم.در مرحله نخست، از طریق مشاهده مستقیم، گفت وگو با دانش آموزان و والدین، بررسی فعالیت های کلاسی و استفاده از چک لیست مشاهده، اطلاعات لازم درباره وضعیت موجود گردآوری شد. سپس با بررسی منابع علمی و تجربیات همکاران، راهکارهایی مانند استفاده از بازی های آموزشی، فعالیت های مشارکتی، قصه گویی، ایجاد فضای عاطفی امن، تقویت مثبت، کاهش فشار آموزشی، فعالیت های حرکتی کوتاه و برقراری ارتباط موثر با والدین انتخاب و اجرا شد. اجرای راهکارها در چند مرحله و با نظارت مستمر انجام گرفت.نتایج حاصل از شواهد دوم نشان داد که استفاده هدفمند از بازی و فعالیت های مشارکتی، همراه با تقویت مثبت و حمایت عاطفی، موجب کاهش نشانه های اضطراب و بی قراری، افزایش تمرکز، بهبود تعامل دانش آموزان با یکدیگر، افزایش اعتمادبه نفس و مشارکت بیشتر آنان در فعالیت های آموزشی شد. دانش آموزانی که در ابتدای پژوهش کمتر در فعالیت ها شرکت می کردند، به تدریج آمادگی بیشتری برای پاسخ گویی، همکاری گروهی و انجام فعالیت های آموزشی پیدا کردند. بنابراین می توان نتیجه گرفت که ایجاد محیط یادگیری شاد، حمایتگر و متناسب با ویژگی های رشدی کودکان می تواند نقش موثری در سازگاری دانش آموزان پایه اول و افزایش مشارکت آنان در فرایند یادگیری داشته باشد.

نویسندگان

سارا حجازی دهبارز

کارشناسی تربیت معلم مطالعات اجتماعی ،دانشگاه فرهنگیان ،دبستان پسرانه شهید اکبری زاده