بررسی تاثیر بازی های شبیه سازی بر خودتنظیمی یادگیری و درگیری تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر میناب

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازی های شبیه سازی بر خودتنظیمی یادگیری و درگیری تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر میناب انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر میناب بود که از میان آنان، نمونه پژوهش با روش تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شد. گروه آزمایش در چند جلسه آموزشی در معرض آموزش مبتنی بر بازی های شبیه سازی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش های معمول را دریافت کرد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه خودتنظیمی یادگیری و پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (۲۰۱۳) در چهار مولفه رفتاری، هیجانی، شناختی و عاملی استفاده شد. داده ها با روش های آماری مناسب (از جمله آزمون های مقایسه ای و تحلیل کوواریانس) تحلیل گردید.یافته ها نشان داد آموزش مبتنی بر بازی های شبیه سازی موجب افزایش معنادار خودتنظیمی یادگیری در دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. همچنین، نتایج حاکی از آن بود که بازی های شبیه سازی بر درگیری تحصیلی و مولفه های آن نیز تاثیر مثبت و معنادار داشته است. در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که به کارگیری بازی های شبیه سازی می تواند به عنوان یک رویکرد آموزشی کارآمد، زمینه ارتقای راهبردهای خودتنظیمی و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری را فراهم سازد. بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی از ظرفیت بازی های شبیه سازی در طراحی فعالیت های یاددهی یادگیری استفاده کرده و شرایط اجرایی و زیرساخت های لازم برای کاربرد موثر آن در مدارس فراهم شود.

کلیدواژه ها:

بازی های شبیه سازی ، خودتنظیمی یادگیری ، درگیری تحصیلی