بررسی تاثیر سطح تحصیلات والدین بر شکل گیری بلوغ ایمن و سازگاری اجتماعی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سطح تحصیلات والدین بر شکل گیری بلوغ ایمن و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع متوسطه رشته هنرآموزی شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان این مقطع در شهر تبریز می شد که از میان آنها ۲۸۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بلوغ ایمن (۳۰ گویه با پایایی ۰.۸۹)، پرسشنامه سازگاری اجتماعی کالیفرنیا (۴۰ گویه با پایایی ۰.۸۵) و پرسشنامه محقق ساخته سطح تحصیلات والدین بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین سطح تحصیلات والدین با بلوغ ایمن (۰.۴۳=r، ۰.۰۱>p) و سازگاری اجتماعی (۰.۳۸=r،۰.۰۱>p )رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد سطح تحصیلات والدین به ترتیب ۲۷% و ۲۱% از واریانس بلوغ ایمن و سازگاری اجتماعی دانش آموزان را تبیین می کند (۰.۰۱>p). این یافته ها حاکی از آن است که سطح تحصیلات بالاتر والدین می تواند به عنوان یک عامل پیش بین مهم در شکل گیری بلوغ ایمن و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مورد توجه برنامه ریزان آموزشی و روان شناسان مدرسه قرار گیرد. محدودیت های پژوهش شامل محدود بودن نمونه به دانش آموزان هنرآموزی و استفاده از روش مقطعی بود که پیشنهاد می شود در پژوهش های آینده این متغیرها در سایر رشته های تحصیلی و با روش طولی بررسی شوند.

کلیدواژه ها:

سطح تحصیلات والدین ، بلوغ ایمن ، سازگاری اجتماعی