بررسی عوامل موثر بر کاهش علاقه مندی دانش آموزان مقطع متوسطه اول به درس تاریخ (مطالعه موردی در مدرسه تیزهوشان فرزانگان دهدشت)

زمینه و هدف: نظام آموزش و پرورش دارای اجزا و عناصرگوناگونی از جمله معلم، دانش آموز و کتاب می باشد که هر کدام در امرآموزش جایگاه ویژه ای دارند. دردوران تحصیل از ابتدایی تا دبیرستان دروس زیادی باید خوانده شوند. یکی از این دروس، درس تاریخ می باشد. در هرکشوری تاریخ نشانه هویت ملی آن کشور و چراغ راه آیندگان است. بنابراین با توجه به اهمیت آن، باید به صورت خاص مورد توجه قرار بگیرد. نتایج عملکرد دانش آموزان در درس تاریخ، و پژوهش های گذشته در این مورد نشان می دهند که متاسفانه تاریخ درکشور ما درسطح ملی و مدرسه ای مورد بی توجهی قرار گرفته است. هدف از نگارش این مقاله بررسی عوامل موثر بر عدم علاقه ی دانش آموزان مقطع متوسطه اول به درس تاریخ در مدرسه تیزهوشان می باشد. روش پژوهش: پژوهش از نوع کاربردی، با استفاده از منابع مختلف، به روش توصیفی– تحلیلی، انجام شد، برخی از عوامل موثر بر عدم علاقه دانش آموزان به درس تاریخ، شناسایی و بررسی شدند. نمونه مورد مطالعه، تمام دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول مدرسه فرزانگان دهدشت بود. ابزار اندازه گیری در این پژوهش یک پرسشنامه ی علاقه به درس بود. یافته های پژوهش: همه مولفه های بررسی شده در این پژوهش، به صورت معنا داری با بی علاقگی دانش آموزان تیزهوش متوسطه اول به درس تاریخ ارتباط داشتند، که از بین مولفه های مرتبط، ارزش و اهمیت درس و تعلق خاطر و درگیری ذهنی در درجه اول اهمیت و محتوای درس و روش تدریس در درجه دوم قرار دارند. نتیجه گیری: دلایل اصلی عدم علاقه به درس تاریخ در بین دانش آموزان تیزهوش متوسطه اول، در هر سه پایه، پایین بودن ارزش و اهمیت درس تاریخ و تعلق خاطر و درگیری ذهنی کم آنها در این درس می باشد، که با توجه به معنا دار بودن رابطه دو مولفه محتوای درس و روش تدریس با علاقه مندی دانش آموزان می توان گفت، بیشتر از هر چیز، محتوای خسته کننده و نامرتبط با اهداف شخصی و ارائه آن به شیوه های قدیمی و سنتی باعث بی ارزش جلوه دادن درس تاریخ و عدم علاقه دانش آموزان به این درس شده است.

کلیدواژه ها:

علاقه ، متوسطه اول ، تاریخ