پیش بینی خودخاموشی بر اساس دشواری در تنظیم هیجان در دانشجویان زن متاهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم

هدف پژوهش حاضر، پیش بینی خودخاموشی بر اساس دشواری در تنظیم هیجان در دانشجویان زن متاهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان زن متاهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم در سال ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۳۷۱۰ نفر بودند حجم نمونه ۲۱۸ نفر تعیین و به روش نمونه گیری در دسترس به شیوه آنلاین انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های مورد نیاز از پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان بجوربرگ و همکاران (۲۰۱۶) و پرسشنامه خودخاموشی جک و دیل (۱۹۹۲) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین کل مقیاس دشواری در تنظیم هیجان و مولفه های آن با خودخاموشی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد (۰۱/۰>p). همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین مولفه های دشواری در تنظیم هیجان، ابعاد دشواری در کنترل رفتار تکانشی و دسترسی محدود به راهبردهای تنظیم هیجانی موثر قادر به پیش بینی خودخاموشی می باشند.

کلیدواژه ها:

دشواری در تنظیم هیجان ، خودخاموشی ، دانشجویان زن متاهل.