بررسی رابطه بین مهارت های اجتماعی و هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی ناحیه ۲ شهر خرم آباد

هدف از انجام این پژوهش، بررسی رابطه بین مهارت های اجتماعی و هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی ناحیه ۲ شهر خرم آباد بود. این تحقیق توصیفی – همبستگی و از نظر هدف یک تحقیق کاربردی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش-آموزان ابتدایی ناحیه ۲ شهر خرم آباد بودند که جمعا ۱۰۶۷۴ نفردانش آموز (۵۸۳۱ نفر پسر و ۴۸۴۳ نفر دختر) گزارش شد. با استفاده از جدول کرجسی و مورگان ۳۷۵ نفر به عنوان نمونه تعیین و با روش نمونه گیری طبقه ای نسبی انتخاب گردیدند. ابزارگردآوری داده ها، پرسشنامه هوش هیجانی سیبریاوشرینگ (۲۰۰۱)، پرسشنامه مهارت های اجتماعی ایندربیتزن و فوستر (۱۹۹۲) و برای ارزیابی پیشرفت تحصیلی از معدل سال۱۳۹۶ دانش آموزان استفاده شد. جهت تحلیل داده ها از شاخصهای آمار توصیفی (فروانی، فراوانی تجمعی، نمودار-های ستونی) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام) استفاده شد. بین هوش هیجانی، مهارت های اجتماعی، رفتار های اجتماعی مطلوب، خود انگیزی، خودآگاهی، همدلی، مهارت های اجتماعی، خود تنظیمی و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد و بین رفتار های غیر اجتماعی و پیشرفت تحصیلی رابطه منفی و معنی داری وجود دارد. نتایج رگرسیون نیز نشان داد بر اساس بیشترین سطح معناداری تنها رفتارهای اجتماعی مطلوب، در تحلیل باقی مانده است که حدود ۱۲درصد واریانس نمرات پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را تبیین می کند.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، هوش هیجانی ، پیشرفت تحصیلی