اقدام پژوهی : چگونه توانستیم اعتماد به نفس آرش دانش آموز پایه پنجم را بالا ببریم؟

کمبود اعتماد به نفس یکی از چالش هایی است که می تواند بر جنبه های مختلف رشد اجتماعی، عاطفی و تحصیلی دانش آموزان تاثیر منفی بگذارد. هدف اصلی پژوهش حاضر، افزایش میزان اعتماد به نفس دانش آموز در فعایت های کلاسی و مدرسه و برقراری رابطه اجتماعی با اعتماد به نفس می باشد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر گردآوری اطلاعات، توصیفی- کتابخانه ای است. اطلاعات موردنیاز آن از طریق بررسی اسناد و مدارک دانشگاهی (کتب، مقالات، پایان نامه ها) و همچنین جستجو در شبکه جهانی اینترنت گردآوری شده است. یافته ها حاکی از آن است که با انجام اقداماتی مانند تشویق دانش آموز به مشارکت در کارهای منزل و خارج از آن؛ انجام کارهای گروهی (خصوصا در بازی ها و زنگ ورزش) در مدرسه؛ اعطای مسئولیت های بیشتر به دانش آموز؛ جلوگیری از تمسخر دانش آموز توسط سایر دانش آموزان در کلاس درس می توان به افزایش اعتماد به نفس آرش (دانش آموز پایه پنجم) کمک کرد. نتایج پژوهش نشان می دهند که تشویق مثبت والدین و معلمان و همچنین عوامل فردی و خانوادگی، تاثیر مستقیمی بر افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان دارند. معلمان نقش حیاتی در ایجاد محیطی امن و حمایتی برای تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان دارند. این نقش شامل بزرگ نمایی موفقیت های کوچک، ارائه بازخوردهای دقیق و سازنده، کمک به دانش آموزان برای شناسایی و پذیرش توانایی ها و نقاط ضعف خود به عنوان فرصت رشد، و تشویق به اشتراک گذاری احساسات است. استفاده از روش های تدریس مشارکتی و شخصی سازی شده، که احساس خودکارآمدی را تقویت می کند، به معلمان امکان می دهد تا به طور موثر بر ارتقای سلامت روانی و موفقیت تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان تاثیر بگذارند.

کلیدواژه ها:

راهکارها ، اعتماد به نفس ، دانش آموز ، پایه پنجم ، دبستان ، اقدام پژوهی.