کاربرد ChatGPT در توسعه یادگیری خودراهبر دانشجویان: مروری بر فرصت ها، چالش ها و ملاحظات آموزشی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش ChatGPT در توسعه یادگیری خودراهبر دانشجویان با تاکید بر فرصت ها، چالش ها و ملاحظات آموزشی است. با گسترش فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی مولد، به ویژهChatGPT ، استفاده از این ابزارها در محیط های آموزش عالی به طور چشمگیری افزایش یافته است و پیامدهای آموزشی آن موردتوجه پژوهشگران قرار گرفته است. پژوهش حاضر با روش مرور روایتی و تحلیل منابع علمی داخلی و خارجی انجام شد. بدین منظور، مقالات و مطالعات مرتبط با یادگیری خودراهبر، هوش مصنوعی در آموزش و کاربرد ChatGPT در محیط های دانشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که ChatGPT می تواند از طریق تسهیل دسترسی به اطلاعات، ارائه بازخورد فوری، حمایت از یادگیری شخصی سازی شده و کمک به مدیریت فرایند یادگیری، در تقویت برخی ابعاد یادگیری خودراهبر نقش موثری ایفا کند. در مقابل، چالش هایی همچون تولید اطلاعات نادرست، وابستگی بیش از حد به فناوری، تضعیف تفکر انتقادی، مسائل مرتبط با صداقت علمی و سوگیری های احتمالی نیز در استفاده از این ابزار مطرح است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که اثربخشی ChatGPT در توسعه یادگیری خودراهبر به نحوه استفاده از آن، سطح سواد اطلاعاتی کاربران و وجود راهنمایی آموزشی مناسب بستگی دارد. براین اساس، بهره گیری هدفمند، انتقادی و مسئولانه از این فناوری می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری در آموزش عالی کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، یادگیری خودراهبر ، ChatGPT