روایت پژوهی تجربیات زیسته یک معلم در افزایش انگیزه و مشارکت یک هنرجوی گوشه گیر در کارهای گروهی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجربیات زیسته یک معلم در مسیر افزایش انگیزه و مشارکت هنرجوی گوشه گیر در فعالیت های گروهی، با رویکرد کیفی و روش روایت پژوهی انجام شده است. نگارنده پژوهش، معلمی با بیست سال سابقه تدریس در هنرستان کار و دانش دخترانه است که روایت خود را از مواجهه با زهرا، هنرجوی ساکت و منزوی کلاس نقشه کشی، به صورت داستانی بازگو کرده است. داده ها از طریق سه جلسه مصاحبه روایی عمیق، یادداشت های میدانی و بررسی مستندات کلاسی گردآوری و به روش تحلیل مضمون در سه مرحله کدگذاری شدند و برای اعتباربخشی یافته ها از بازگشت به مشارکت کننده و بررسی همتا استفاده شد. یافته ها در قالب سه مضمون فراگیر «شکستن دیوار سکوت»، «خودباوری تدریجی» و «شکوفایی مشارکت» سازمان یافت. نتایج نشان داد که ترکیب رابطه عاطفی ایمن، شناسایی علایق فردی، واگذاری مسئولیت های کوچک و طراحی تکلیف های گروهی پلکانی، به تدریج زهرا را از حاشیه کارگاه نقشه کشی به مرکز فعالیت های گروهی کشاند و انگیزه و اعتمادبه نفس او را به شکل پایدار ارتقا داد. این یافته ها دلالت های عملی روشنی برای معلمان و هنرآموزان در زمینه مشارکت پذیری هنرجویان گوشه گیر فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

روایت پژوهی ، انگیزه ، مشارکت ، هنرجوی گوشه گیر ، نقشه کشی ساختمان