مروری بر اثربخشی یادگیری مبتنی بر کاوش بر تفکر انتقادی و پیشرفت تحصیلی

یادگیری مبتنی بر کاوش یکی از رویکردهای فعال آموزشی است که با تاکید بر مشارکت دانش آموزان در فرآیند یادگیری، زمینه رشد مهارت های شناختی و بهبود عملکرد تحصیلی را فراهم می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی یادگیری مبتنی بر کاوش بر تفکر انتقادی و پیشرفت تحصیلی انجام شده است. روش پژوهش حاضر مروری بوده و با بررسی و تحلیل مطالعات مرتبط، یافته های پژوهش های پیشین در زمینه تاثیر این رویکرد آموزشی بر فرآیند یاددهی–یادگیری مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد که یادگیری مبتنی بر کاوش از طریق ایجاد فرصت برای پرسشگری، حل مسئله، تحلیل اطلاعات و مشارکت فعال، نقش موثری در تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان دارد. همچنین، این رویکرد با افزایش انگیزه، درک عمیق مفاهیم و ماندگاری یادگیری، می تواند موجب بهبود پیشرفت تحصیلی شود. یافته ها نشان داد که موفقیت اجرای یادگیری مبتنی بر کاوش به عواملی مانند نقش هدایت گر معلم، طراحی مناسب فعالیت های آموزشی، شرایط محیط یادگیری و ویژگی های فردی دانش آموزان وابسته است. بر اساس نتایج، استفاده هدفمند از این روش در محیط های آموزشی می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش دانش آموزانی توانمند در تحلیل، استدلال و حل مسائل کمک کند. در نهایت، پیشنهاد می شود با آموزش و توانمندسازی معلمان و فراهم کردن زیرساخت های لازم، زمینه گسترش استفاده از یادگیری مبتنی بر کاوش در نظام های آموزشی فراهم شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر کاوش ، تفکر انتقادی ، پیشرفت تحصیلی ، روش های تدریس فعال ، یادگیری دانش آموزمحور