تاثیر به کارگیری راهکارهای آموزشی و تربیتی بر افزایش توجه، مسئولیت پذیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموز (مطالعه موردی:یک اقدام پژوهی در دوره ابتدایی)

آموزش اثربخش زمانی محقق می شود که دانش آموز با انگیزه، دقت و احساس مسئولیت در فرایند یادگیری مشارکت فعال داشته باشد. یکی از چالش های رایج معلمان دوره ابتدایی، کاهش توجه، ضعف مسئولیت پذیری و افت عملکرد تحصیلی برخی از دانش آموزان است که در صورت بی توجهی، آثار نامطلوبی بر روند یادگیری و رشد شخصیت آنان خواهد داشت.پژوهش حاضر با هدف افزایش میزان توجه، مسئولیت پذیری و بهبود عملکرد تحصیلی یکی از دانش آموزان دوره ابتدایی و با استفاده از روش اقدام پژوهی انجام شد. داده های پژوهش از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه با دانش آموز و والدین، بررسی تکالیف، ارزشیابی های مستمر و مطالعه سوابق آموزشی گردآوری شد. پس از تحلیل اطلاعات، مجموعه ای از راهکارهای آموزشی و تربیتی شامل آموزش مهارت های خودنظم دهی، برنامه ریزی روزانه، مدیریت زمان، استفاده از چک لیست انجام تکالیف، نظام تشویق هدفمند، واگذاری مسئولیت های کلاسی و جلب مشارکت خانواده طراحی و اجرا گردید.نتایج نشان داد که اجرای این راهکارها موجب افزایش میزان توجه و تمرکز دانش آموز، تقویت حس مسئولیت پذیری، بهبود انگیزه تحصیلی، افزایش مشارکت در فعالیت های کلاسی و ارتقای عملکرد تحصیلی وی شد. همچنین همکاری مستمر خانواده با مدرسه نقش مهمی در تثبیت تغییرات مثبت ایجادشده داشت.یافته های پژوهش بیانگر آن است که اقدام پژوهی به عنوان روشی علمی و کاربردی، می تواند به معلمان در شناسایی، تحلیل و حل مسائل آموزشی و تربیتی کمک کرده و زمینه ارتقای کیفیت یاددهی و یادگیری را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، توجه ، مسئولیت پذیری ، عملکرد تحصیلی ، خودنظم دهی ، انگیزش تحصیلی ، آموزش ابتدایی.