بررسی روش های تدریس مشارکتی و آموزش چندرسانه ای در آموزش زبان عربی

در پژوهش حاضر با هدف بررسی نظاممند تاثیر روش های تدریس مشارکتی (با تاکید بر الگوی جیگساو) و آموزش چندرسانه ای تعاملی بر مولفه های یادگیری زبان عربی (انگیزه پیشرفت تحصیلی، اضطراب و عملکرد تحصیلی) انجام شد. با استفاده از روش مرور نظاممند، مقالات علمی که معیارهای ورود (طراحی تجربی یا شبه تجربی و ارتباط مستقیم با موضوع) را داشتند، انتخاب و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد روش تدریس مشارکتی (به ویژه الگوی جیگساو) تاثیر معناداری بر افزایش انگیزه پیشرفت تحصیلی، کاهش اضطراب و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین آموزش چندرسانه ای تعاملی مبتنی بر نظریه های یادگیری (رفتارگرایی، شناخت گرایی و سازنده گرایی) می تواند به طراحی موثر محتوای آموزشی زبان عربی کمک کند. نتیجه گیری: هر دو رویکرد با توجه به بافت فرهنگی و نیازهای زبان آموزان، می توانند کارایی آموزش زبان عربی را به طور چشمگیری افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، چندرسانه ای تعاملی ، آموزش زبان عربی ، انگیزه پیشرفت تحصیلی