بررسی ارتباط بین کیفیت آموزش مجازی با خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان ارشد مجازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در سال ۱۴۰۳

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین کیفیت آموزش مجازی با خودکارآمدی دانشجویان ارشد مجازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز است. با توجه به گسترش روز افزون آموزش های مجازی، شناخت عواملی که می توانند بر کیفیت تجربه آموزشی اثرگذار باشند اهمیت ویژه ای دارد. خودکارآمدی تحصیلی به عنوان باور فرد به توانایی های خود، از جمله متغیرهایی هستند که می توانند نقش موثری در بهبود فرایندهای یاددهی- یادگیری ایفا کنند. روش کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- مقطعی است. جامعه آماری این پژوهش را ۶۸۶ نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه علوم پزشکی شیراز که در سال تحصیلی ۱۴۰۲ -۱۴۰۳ مشغول به تحصیل بودند تشکیل می داد که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۲۵۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید. برای جمع آوری اطلاعات از خودکارآمدی بندورا و کیفیت آموزش مجازی(فضلی و همکاران) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با SPSS, SMART_PLSانجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که بین کیفیت آموزش و خودکارآمدی رابطه معناداری مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، خودکارآمدی ، کیفیت آموزش