بررسی نقش واسطه ای هوش هیجانی در رابطه بین خودکارآمدی حرفه ای و اقدام پژوهی در معلمان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه ای هوش هیجانی در رابطه بین خودکارآمدی حرفه ای و تمایل به اقدام پژوهی در معلمان ابتدایی ناحیه ۲ مشهد انجام گرفت. پژوهش حاضر از نظر هدف، توصیفی- تحلیلی و از نظر روش از نوع مطالعات همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی معلمان مقطع ابتدایی ناحیه دو شهر مشهد آموزش و در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ می باشد. که از میان آن ها نمونه ای ۲۴۰ نفری به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه هوش هیجانی شرینگ (۱۹۹۶)، پرسشنامه خودکارآمدی معلمان اسچانن- موران و وولفولک (۲۰۰۱) و پرسشنامه تمایل به اقدام پژوهی مهرام (۲۰۱۹) بود. پایایی و روایی مطلوب سازه ها ی پرسشنامه های مذکوربا استفاده از تحلیل عاملی تاکیدی مورد تایید قرار گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار AMOSانجام شد.نتایج اجرای معادلات ساختاری نشان داد که برازش مدل ساختاری با شاخص های نیکویی برازش در محدوده قابل قبول قرار گرفت یافته های پژوهش نشان دادند که خودکارآمدی حرفه ای تاثیر مستقیم و معناداری بر اقدام پژوهی دارد (β=۰.۸۴۴ p<۰.۰۰۱) و همچنین بر هوش هیجانی اثر مثبت و معناداری می گذارد (β=۰.۹۱۱ p<۰.۰۰۱) علاوه بر این، هوش هیجانی نقش میانجی جزئی را در مسیر رابطه بین خودکارآمدی حرفه ای و تمایل به اقدام پژوهی ایفا می کند .(βindirect≈۰.۳۳)به عبارت دیگر بخشی از اثر خودکارامدی بر تمایل به اقدام پژوهی، از طریق بهبود هوش هیجانی معلمان اعمال می گردد.نتایج به دست آمده این پژوهش می تواند در طراحی دوره های توسعه حرفه ای معلمان و تقویت روحیه پژوهشگری در بدنه آموزش و پرورش مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، خودکارآمدی حرفه ای ، اقدام پژوهی ، معلمان ابتدایی