بررسی سبک های رهبری مدیران وتاثیر آن بر عملکرد معلمان

پژوهش حاضر با هدف تحلیل سیستماتیک نقش سبک های رهبری مدیران بر عملکرد معلمان، به بررسی و سنتز انتقادی یافته های حاصل از پانزده مطالعه منتخب (داخلی و خارجی) در بازه زمانی ده سال اخیر می پردازد. در محیط های آموزشی نوین، پرسش اصلی این است که چگونه الگوهای رفتاری مدیران می تواند بستری برای ارتقای کیفیت تدریس و بهره وری معلمان فراهم آورد. برای پاسخ به این پرسش، با استفاده از روش مرور سیستماتیک، مطالعاتی که متغیرهای رهبری تبادلی و تحول آفرین را در پیوند با عملکرد شغلی معلمان ارزیابی کرده بودند، مورد مداقه قرار گرفتند. نتایج حاصل از تحلیل این پژوهش ها به وضوح نشان می دهد که سبک رهبری تحول آفرین، از طریق تقویت مولفه های جو سازمانی همچون اعتماد متقابل، حمایت اداری و امنیت روانی، تاثیرات ماندگارتر و مثبت تری بر عملکرد معلمان نسبت به سبک های رهبری سنتی یا آمرانه دارد . با این حال، یافته ها حاکی از آن است که تاثیر رهبری بر عملکرد معلمان، لزوما مستقیم نیست؛ بلکه متغیرهایی نظیر جو سازمانی و تعهد حرفه ای، نقش میانجی تعیین کننده ای ایفا می کنند. به عبارت دیگر، مدیرانی که تنها به فرآیندهای اداری بسنده می کنند، در جلب مشارکت فعال معلمان ناکام مانده اند. در مقابل، مدیرانی که رویکردی حمایتی و الهام بخش دارند، با بهبود ادراک معلمان از محیط کار، آنان را به سطوح بالاتری از اثربخشی آموزشی سوق می دهند. این مقاله در نهایت ضمن ارائه چارچوبی مفهومی، پیشنهاد می کند که سیاست گذاران نظام آموزشی باید در فرآیند انتخاب و انتصاب مدیران، بیش از آنکه بر سوابق اجرایی صرف تکیه کنند، به صلاحیت های نرم و مهارت های رهبری انسانی توجه ویژه داشته باشند. این یافته ها مسیر روشنی را برای توسعه حرفه ای مدیران مدارس و بهبود کیفیت نظام آموزشی ترسیم می کند

کلیدواژه ها:

سبک های رهبری ، عملکرد معلمان ، جو سازمانی ، مرور سیستماتیک ، مدیریت آموزشی ، رهبری تحول آفرین