نقش پیش بینی کننده ترومای دوران کودکی در نشانه های افسردگی زنان شاغل شهر کاشمر

هدف پژوهش حاضر پیش بینی نشانه های افسردگی زنان شاغل بر اساس تروما های دوران کودکی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است . جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان شاغل شهر کاشمر در سال ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. از میان آنان، ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ترومای کودکی و پرسشنامه افسردگی بک -ویرایش دوم استفاده شد. داده های پژوهش با استفاده از روش رگرسیون چندگانه همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که از میان مولفه های ترومای دوران کودکی، سوءاستفاده هیجانی و سوءاستفاده فیزیکی به طور مثبت و معنادار نشانه های افسردگی زنان شاغل را پیش بینی می کنند؛ به گونه ای که با افزایش تجربه این نوع آسیب ها در دوران کودکی، میزان نشانه های افسردگی در بزرگسالی افزایش می یابد. همچنین سایر مولفه های تروما سهم معناداری در پیش بینی افسردگی نداشتند. بر اساس نتایج پژوهش حاضر میتوان نتیجه گرفت که برخی از ابعاد ترومای دوران کودکی، به ویژه سوءاستفاده هیجانی و فیزیکی، از عوامل مهم مرتبط با بروز نشانه های افسردگی در زنان شاغل هستند. بنابراین توجه به تجارب آسیب زای دوران کودکی در برنامه های پیشگیرانه، غربالگری های روان شناختی و مداخالت درمانی می تواند در کاهش نشانه های افسردگی و ارتقای سلامت روان زنان شاغل موثر باشد.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، نشانه های افسردگی ، ترومای دوران کودکی ، سوءاستفاده هیجانی ، سوءاستفاده فیزیکی ، زنان شاغل.