رابطه وضعیت اقتصادی-اجتماعی والدین با پرخاشگری دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر اهواز

پرخاشگری در دوران کودکی یکی از شایع ترین مشکلات رفتاری است که می تواند آسیب های جبران ناپذیری بر سلامت روان و آینده کودکان وارد کند. پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه وضعیت اقتصادی-اجتماعی والدین با پرخاشگری دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر اهواز انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و مقطعی بود. جامعه آماری شامل والدین دارای کودک پایه اول و دوم دبستان شهر اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای و بر اساس محاسبه توان آزمون، ۳۱۰ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه وضعیت اقتصادی-اجتماعی قدرت نما و همکاران (۱۳۹۲) و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و گرسیون خطی انجام شد. نتایج نشان داد که بین وضعیت اقتصادی اجتماعی والدین با پرخاشگری دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر اهواز رابطه منفی و معنادار وجود دارد (۳۷۷/۰- r=، ۰۱/۰ P< ) نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که وضعیت اقتصادی اجتماعی ۱۴ درصد از واریانس پرخاشگری (۱۳۹/۰ R²=) را تبیین می کند. یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر کاهش پرخاشگری در کودکان، وضعیت اقتصادی-اجتماعی والدین است. طراحی مداخلات برای ارتقای وضعیت اقتصادی-اجتماعی خانواده ها و آگاه سازی والدین از نقش این عامل، می تواند در کاهش پرخاشگری کودکان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

وضعیت اقتصادی-اجتماعی والدین ، پرخاشگری ، دانش آموزان ابتدایی ، کودکان