مروری بر نقش جو مدرسه در پرورش مهارت های غیرشناختی دانش آموزان

این مقاله ی مروری با هدف تبیین نقش محوری «ارتباطات بین فردی مثبت معلم» در تسهیل فرآیندهای موفق تدریس و یادگیری تدوین شده است. با تکیه بر چارچوب های نظری «روان شناسی مثبت گرا» و «نظریه اهداف بلاغی و رابطه ای»، این پژوهش استدلال می کند که رفتارهای ارتباطی سازنده ی معلم، پیش بینی کننده ی طیف گسترده ای از پیامدهای مطلوب تحصیلی برای دانش آموزان است. در این راستا، هفت رفتار کلیدی ارتباطی شامل «مراقبت»، «وضوح»، «اعتبار»، «رابطه کلاسی»، «نوازش»، «فوریت (مجاورت)» و «تایید» معرفی و نقش آن ها در ارتقای متغیرهایی نظیر انگیزش، درگیری تحصیلی، یادگیری، مشارکت، بهزیستی و موفقیت دانش آموزان تحلیل شده است. علاوه بر تبیین کلی این مولفه ها، اهمیت ویژه ی آن ها در بستر کلاس های آموزش زبان خارجی (L۲) به دلیل ماهیت تعاملی و عاطفی ذاتی این محیط ها برجسته شده است. در نهایت، پیامدهای کاربردی این پژوهش برای ذینفعان نظام آموزشی (از جمله معلمان، مربیان تربیت معلم، طراحان مواد آموزشی و مدیران) ارائه و با شناسایی محدودیت های موجود، مسیرهای پیشنهادی برای مطالعات آتی در حوزه ی ارتباطات آموزشی ترسیم شده است.

کلیدواژه ها:

ارتباطات بین فردی معلم ، روان شناسی مثبت گرا ، ارتباطات آموزشی ، روابط مثبت معلم-دانش آموز ، پیامدهای تحصیلی دانش آموزان.