نقش پیش بینی کننده خداباوری و امید به زندگی در رضایت از زندگی دانش آموزان دختر دوره متوسطه ی اول

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پیش بینی کننده خداباوری و امید به زندگی در رضایت از زندگی دانش آموزان دختر دوره متوسطه ی اول انجام شد.رضایت از زندگی به عنوان یکی از مولفه های بنیادین سلامت روان و بهزیستی روان شناختی، تحت تاثیر عوامل شناختی و معنوی متعددی قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش پیش بینی کننده خداباوری و امید به زندگی در تبیین رضایت از زندگی دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول شهرستان مبارکه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ (N=۱۰۳۲) بود که از این میان، ۲۸۰ نفر بر اساس فرمول کوکران و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های رضایت از زندگی هیوبنر (۲۰۰۱)، امید به زندگی اسنایدر (۱۹۹۱) و زیرمقیاس عقاید (جهت گیری مذهبی) آذربایجانی (۱۳۸۲) بود. پایایی ابزارها با ضرایب آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۸/۰، ۹۰/۰ و ۸/۰ تایید گردید. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه (گام به گام) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین متغیرهای پژوهش رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (P<۰.۰۱). نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام حاکی از آن بود که متغیرهای امید به زندگی و خداباوری در مجموع قادر به تبیین ۷/۳۱ درصد از واریانس رضایت از زندگی هستند. بر اساس ضرایب بتای استاندارد، امید به زندگی سهم بیشتری نسبت به خداباوری در پیش بینی رضایت از زندگی داشت و فرضیه اصلی پژوهش تایید گردید. نتایج نشان می دهد که مولفه های معنوی (خداباوری) و شناختی-انگیزشی (امید) نقش بسزایی در ارتقای رضایت از زندگی نوجوانان دارند. پیشنهاد می شود در برنامه های مشاوره مدارس، ضمن تقویت باورهای دینی، راهبردهای افزایش امید و خوش بینی نیز به عنوان مکمل های موثر در سلامت روان دانش آموزان مورد توجه ویژه قرار گیرندبومی و کارآمد برای مواجهه با چالش های تربیتی معاصر در خانواده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خداباوری ، امید به زندگی ، رضایت از زندگی ، دانش آموزان دختر