بررسی نقش پیش بینی کنندگی اعتیاد به شبکه های اجتماعی در اضطراب ناشی از مسدودسازی این شبکه ها در میان دانش آموزان و بزرگسالان

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین اضطراب ناشی از فیلترینگ شبکه های اجتماعی با میزان اعتیاد به این شبکه ها در میان کاربران دانش آموز و بزرگسال و به روش توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کاربران فعال شبکه های اجتماعی (اینستاگرام، تلگرام، واتساپ، پیام رسان های داخلی و پیامک) بود که از میان آن ها ۲۹۲ نفر به صورت تصادفی در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های اعتیاد به فضای مجازی و اضطراب اشپیلبرگر (STAI) استفاده شد که به صورت برخط توزیع گردید. یافته های حاصل از ضرایب همبستگی نشان داد که بین اضطراب و فیلترینگ رابطه مثبت و معنادار و همچنین بین اضطراب و اعتیاد به موبایل رابطه معنادار وجود دارد. علاوه براین، بین سن و اضطراب ناشی از فیلترینگ رابطه معنادار مشاهده شد، اما رابطه بین اضطراب ناشی از فیلترینگ و میزان استفاده از فضای مجازی ضعیف و غیرمعنادار ارزیابی گردید و بین جنسیت و اضطراب ناشی از فیلترینگ نیز تفاوت معناداری یافت نشد. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که فیلترینگ شبکه های اجتماعی به عنوان یک عامل تنش زای روانی، سطح اضطراب کاربران را افزایش داده و موجب اختلال در زندگی روزمره و فشارهای روانی قابل توجهی بر آن ها می شود.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به شبکه های اجتماعی ، اضطراب ، فیلترینگ ، کاربران مجازی.