تحلیل کیفی شناسایی عوامل موثر بر خوش بینی دانش آموزان دوره دوم

خوش بینی یکی از مهم ترین سازه های روان شناسی مثبت گرا است که نقش موثری در سلامت روان، موفقیت تحصیلی، انگیزش و سازگاری اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. دانش آموزان خوش بین معمولا نگرش مثبت تری نسبت به آینده دارند و در مواجهه با چالش ها و مشکلات از امید، پشتکار و تاب آوری بیشتری برخوردار هستند. عوامل متعددی از جمله ویژگی های فردی، شرایط خانوادگی، محیط آموزشی، روابط اجتماعی، عوامل روان شناختی و باورهای معنوی می توانند در شکل گیری خوش بینی دانش آموزان نقش داشته باشند. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر خوش بینی دانش آموزان دوره دوم متوسطه انجام شد. هدف: پژوهش حاضر به دنبال شناسایی عوامل موثر بر خوش بینی دانش آموزان دوره دوم انجام می شود. روش تحقیق: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی انجام شد. مشارکت کنندگان پژوهش شامل ۱۰ دانش آموز و ۲ معلم مقاطع راهنمایی و متوسطه بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. به منظور تامین روایی، یافته ها توسط مشارکت کنندگان و متخصصان حوزه علوم تربیتی و روان شناسی مورد بررسی قرار گرفت و پایایی داده ها از طریق بازبینی مستمر و توافق بین کدگذاران تایید شد. داده ها پس از پیاده سازی مصاحبه ها با استفاده از روش تحلیل مضمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند..یافته ها: یافته ها نشان داد که عوامل موثر بر خوش بینی دانش آموزان در شش مضمون اصلی شامل عوامل فردی، خانوادگی، آموزشی، اجتماعی، روان شناختی و معنوی قرار می گیرند. خودباوری، امید به آینده، حمایت خانوادگی، تعامل مثبت با معلمان، روابط مطلوب اجتماعی، تاب آوری و باورهای معنوی از مهم ترین عوامل موثر بر خوش بینی دانش آموزان بودند.

کلیدواژه ها:

خوش بینی ، عوامل خانوادگی ، مدیریت استرس ، موفقیت تحصیلی ، نوجوانان ، سازگاری اجتماعی.