بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری عاطفی نوجوانان در محیط مدرسه

دوران نوجوانی به عنوان یکی از حساسترین و بحرانی ترین دوره های زندگی، با چالش های عاطفی، اجتماعی و رفتاری متعددی همراه است که از جمله مهم ترین آن ها می توان به پرخاشگری و مشکلات سازگاری عاطفی اشاره کرد. این مشکلات نه تنها بر سلامت روان نوجوانان تاثیر منفی می گذارد، بلکه می تواند بر عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی آن ها نیز سایه بیندازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری عاطفی نوجوانان در محیط مدرسه به روش مروری انجام شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مهارت های زندگی، با تاکید بر مهارت هایی مانند مدیریت خشم، حل مسئله، تصمیم گیری، ارتباط موثر، همدلی، خودآگاهی و مدیریت استرس، می تواند به طور معناداری میزان پرخاشگری و رفتارهای تکانشی نوجوانان را کاهش دهد و در عین حال، باعث تقویت توانایی آن ها در مواجهه با چالش های عاطفی، تنظیم هیجانات، برقراری روابط سالم و افزایش سازگاری عاطفی آن ها در محیط مدرسه شود. این آموزش ها با افزایش آگاهی نوجوانان از هیجانات خود و دیگران، بهبود مهارت های ارتباطی و تقویت توانایی حل مسئله، زمینه را برای کاهش تعارضات بین فردی و افزایش روابط مثبت فراهم می آورند. بر اساس یافته ها، اجرای برنامه های آموزش مهارت های زندگی در مدارس با مشارکت مشاوران، معلمان و والدین، می تواند به عنوان یک راهکار موثر و پیشگیرانه در کاهش آسیب های روانی-اجتماعی و ارتقای سلامت روان نوجوانان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، پرخاشگری ، سازگاری عاطفی ، نوجوانان ، محیط مدرسه