نقش بازی درمانی در بهبود پیشرفت تحصیلی، ارتقای خلاقیت و کاهش استرس دانش آموزان دختر دوره ابتدایی

بازی درمانی به عنوان یکی از رویکردهای نوین تربیتی و روان شناختی، نقش مهمی در ارتقای ابعاد شناختی، عاطفی، اجتماعی و تحصیلی کودکان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بازی درمانی در بهبود پیشرفت تحصیلی، ارتقای خلاقیت و کاهش استرس دانش آموزان دختر دوره ابتدایی انجام شد. این پژوهش با رویکرد اقدام پژوهی و با بهره گیری از روش آمیخته (کیفی–کمی) اجرا گردید. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان دختر دوره ابتدایی یکی از مدارس دولتی بود که در قالب اجرای برنامه بازی درمانی مبتنی بر «اتاق بازی–خلاقیت» مورد مطالعه قرار گرفتند. داده های پژوهش از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه نیمه ساختاریافته با دانش آموزان، گفت وگو با والدین، نظرخواهی از معلمان، پرسشنامه سنجش رضایت و استرس، بررسی عملکرد تحصیلی و تحلیل مستندات آموزشی گردآوری شد. داده های کیفی با استفاده از تحلیل محتوای مضمون و داده های کمی به شیوه آمار توصیفی و مقایسه قبل و بعد از اجرای مداخله تحلیل شدند. یافته ها نشان داد اجرای برنامه بازی درمانی موجب افزایش انگیزه یادگیری، مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های آموزشی، رشد خلاقیت، بهبود روابط اجتماعی، افزایش اعتمادبه نفس و کاهش چشمگیر استرس و اضطراب گردید. همچنین بررسی عملکرد تحصیلی دانش آموزان نشان داد میانگین پیشرفت آموزشی آنان نسبت به قبل از اجرای برنامه افزایش یافته است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که تلفیق بازی درمانی با فعالیت های آموزشی در قالب اتاق بازی–خلاقیت می تواند به عنوان راهکاری اثربخش در ارتقای کیفیت آموزش و تحقق اهداف ساحت های تربیتی سند تحول بنیادین آموزش و پرورش مورد استفاده مدیران و معلمان مدارس ابتدایی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، پیشرفت تحصیلی ، خلاقیت ، استرس ، اتاق بازی–خلاقیت ، دانش آموزان دختر ، دوره ابتدایی