تاثیر رهبری توانمندساز مدیران مدارس بر بهبود نگرش به حرفه ی معلمی

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر سبک رهبری توانمندساز مدیران بر نگرش به حرفه معلمی در معلمان مدارس ابتدایی شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را تمامی معلمان مدارس ابتدایی نواحی یک و دو شهر همدان به تعداد ۱۶۸۰ نفر تشکیل دادند که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۳۱۳ نفر به روش نمونه گیری طبقه ای نسبی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد رهبری توانمندساز آهرن و همکاران (۲۰۰۵) و پرسشنامه نگرش به حرفه معلمی وین و نوی (۲۰۲۰) گردآوری شد. روایی محتوایی پرسشنامه ها با استفاده از دیدگاه متخصصان تایید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه رهبری توانمندساز ۸۹/۰ و نگرش به حرفه معلمی ۹۶/۰ به دست آمد که بیانگر پایایی مطلوب پرسشنامه ها است. داده ها با بهره گیری از آزمون تی تک نمونه ای، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تجزیه وتحلیل شد. یافته ها نشان داد میزان بهره گیری مدیران از سبک رهبری توانمندساز بالاتر از حد متوسط و نگرش معلمان به حرفه معلمی در سطح متوسط قرار دارد. همچنین، بین سبک رهبری توانمندساز مدیران و نگرش به حرفه معلمی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد از بین مولفه های رهبری توانمندساز مدیران، مولفه های «ارائه استقلال» و «ایجاد اعتماد» قدرت پیش بینی نگرش به حرفه معلمی معلمان را داشتند. بر این اساس، توسعه و تقویت رفتارهای رهبری توانمندساز در مدیران مدارس، به ویژه از طریق افزایش استقلال حرفه ای معلمان و تقویت فضای اعتماد سازمانی، می تواند در ارتقای نگرش معلمان نسبت به حرفه معلمی و بهبود کیفیت عملکرد آموزشی آنان نقش موثری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

رهبری توانمندساز ، نگرش به حرفه ی معلمی ، ارائه استقلال ، ایجاد اعتماد.