بررسی رابطه بین اضطراب جدایی و عملکرد تحصیلی در کودکان در سنین دبستان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین اضطراب جدایی و عملکرد تحصیلی در کودکان در سنین دبستان انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانش آموزان پایه اول در مدارس کاشمر در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل می دهد. در این مطالعه از روش نیمه آزمایشی استفاده شد. تعداد ۶۰ نفر از کودکان پایه اول ابتدایی که دچاراضطراب جدایی بودند از جامعه فوق به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل به تعداد ۳۰ نفر در هر گروه قرار گرفتند. سطح اضطراب جدایی و عملکرد تحصیلی هر دو گروه در قبل و بعد از مداخله ارزیابی شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه علائم مرضی کودکان (۱۹۹۴) بود که توسط والدین کامل گردید و نیز چک لیست عملکرد تحصیلی کودکان که توسط معلمان مورد ارزیابی قرار گرفت. علی رغم اینکه بهبود قابل ملاحظه ای در عملکرد تحصیلی در گروه ها مشاهده نشد لکن نتایج پژوهش حاکی از کاهش معنادار اضطراب جدایی (۰۵/۰> p) در بین کودکان شرکت کننده در گروه کنترل بود. نتایج این پژوهش نشان می دهد که مداخله مورد استفاده در کاهش اضطراب جدایی کودکان دبستانی موثر است، اما در کوتاه مدت تاثیر قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی آنان ندارد. بنابراین، به کارگیری این مداخله می تواند به عنوان روشی مناسب برای ارتقای سلامت روان و کاهش اضطراب جدایی کودکان در مدارس مورد استفاده قرار گیرد، هرچند برای مشاهده اثرات آن بر عملکرد تحصیلی، اجرای مداخلات طولانی تر و انجام مطالعات پیگیری پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب جدایی ، دانش آموزان پایه اول ، عملکرد تحصیلی ، مداخله