مدل یابی معادلات ساختاری اخلاق حرفه ای و اثربخشی مدرسه با نقش میانجی گرانه استقامت ذهنی در بین معلمان

هدف پژوهش حاضر، بررسی مدل ساختاری روابط بین اخلاق حرفه ای و اثربخشی مدرسه با تاکید بر نقش میانجی استقامت ذهنی در بین معلمان مدارس شهر سراب بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل ۵۹۰ معلم شهر سراب بود که ۲۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای-خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه های استاندارد اخلاق حرفه ای، استقامت ذهنی و اثربخشی مدرسه بودند. داده ها با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین اخلاق حرفه ای و اثربخشی مدرسه (ضریب مسیر ۰/۳۹)، بین اخلاق حرفه ای و استقامت ذهنی (۰/۵۶) و بین استقامت ذهنی و اثربخشی مدرسه (۰/۸۳۷) رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین اخلاق حرفه ای از طریق میانجی گری استقامت ذهنی با اثربخشی مدرسه رابطه غیرمستقیم و معناداری داشت (ضریب غیرمستقیم ۰/۷۰) و شاخص های برازش مدل حاکی از برازش بسیار مطلوب الگو بود. نتیجه گیری: تقویت اخلاق حرفه ای معلمان، به ویژه از طریق افزایش استقامت ذهنی، می تواند به عنوان راهبردی کلیدی در ارتقای اثربخشی مدارس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اثربخشی مدرسه ، اخلاق حرفه ای ، استقامت ذهنی ، معلمان ، مدل یابی معادلات ساختاری